Λίμνη Κάρλα σήμερα (Φεβρουάριος 2024)

 Σε βίντεο (animation) που δημοσίευσε το meteo.gr, παρουσιάζεται η εξέλιξη των πλημμυρισμένων εκτάσεων στην περιοχή της λίμνης Κάρλας, από την κακοκαιρία «Daniel» που έπληξε με ιδιαίτερη σφοδρότητα την Θεσσαλία. Οι πλημμύρες ξεκίνησαν από τις 05.09.2023 στην περιοχή, καθώς αυξανόταν η στάθμη του Πηνειού και των παραποτάμων του.

Σύμφωνα με το meteo.gr, η έκταση της λίμνης Κάρλας άρχισε μεγαλώνει απότομα αμέσως μετά τις ραγδαίες βροχοπτώσεις, φτάνοντας και ξεπερνώντας τα 180-190 χιλιάδες στρέμματα στο μέγιστο της έκτασής της, το οποίο παρατηρήθηκε στα τέλη Σεπτεμβρίου με αρχές Οκτωβρίου 2023. Η έκταση της διατηρήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια του χειμώνα (περισσότερα από 120-140 χιλιάδες στρέμματα), με τάση συρρίκνωσης.

Σύμφωνα με τα τελευταία δορυφορικά δεδομένα που ανέλυσε και επεξεργάστηκε το meteo.gr/Eθνικό Aστεροσκοπείο Aθηνών, η έκταση της λίμνης Κάρλας στις 12 Φεβρουαρίου 2024, ανέρχεται, προσεγγιστικά, στα 140 χιλιάδες στρέμματα.

Πόσο καλά γνωρίζεις τα ποτάμια της Ευρώπης; 

Μπες στο σύνδεσμο για να δοκιμάσεις τις γνώσεις σου...

Πλαγκτόν

Με τον όρο πλαγκτόν χαρακτηρίζεται γενικά το σύνολο έμβιων οργανισμών που αναπτύσσονται στην επιφάνεια των ωκεανών, θαλασσών και λιμνών και που συνήθως μετακινούνται παρασυρόμενα από τα ρεύματα αυτών των υδάτων. Κάποιοι απ΄ αυτούς τους οργανισμούς μπορούν να κινηθούν με δικές τους δυνάμεις όχι όμως και τόσο ισχυρές ώστε να μπορούν να κινηθούν ενάντια στα υδάτινα ρεύματα.
Το πλαγκτόν διακρίνεται ανάλογα του είδους των οργανισμών σε δύο κατηγορίες: το ζωοπλαγκτόν και το φυτοπλαγκτόν

• Ζωοπλαγκτόν: λέγεται το σύνολο της ζωικής πλαγκτονικής βιοκοινωνίας.
• Φυτοπλαγκτόν: λέγεται το σύνολο της φυτικής πλαγκτονικής βιοκοινωνίας.

Γενικά το πλαγκτόν με κριτήριο το μέγεθος διακρίνεται σε τρεις κατηγορίες:

1. Μακροπλαγκτόν, που διακρίνεται με γυμνό μάτι, δηλαδή μεγέθους μεγαλύτερου του ενός χιλιοστομέτρου.
2. Μικροπλαγκτόν, μεγέθους από 0,5 μέχρι 1 χιλιοστόμετρο.
3. Νανοπλαγκτόν, μεγέθους μικρότερου του 0,5 χιλιοστομέτρου.

Πηγή: https://el.wikipedia.org

Το απίστευτο βάθος των ωκεανών

Τα ποτάμια της Αθήνας

Τοπογραφικό σχέδιο Αθηνών-Πειραιώς. Με γαλάζιο χρώμα διακρίνονται οι τρεις κύριοι ποταμοί της αρχαίας πόλης, Κηφισός, Ιλισσός και Ηριδανός

Τα ποτάμια της αρχαίας Αθήνας

Τρεις ήταν οι βασικοί ποταμοί που διέρρεαν την πεδιάδα της Αττικής κατά την αρχαιότητα, οι δύο εκ των οποίων απλώνονταν πέραν των ορίων της πόλεως. Το δυτικό και μεγαλύτερο τμήμα της πεδιάδας έβρεχε ο Κηφισός, που είχε τις πηγές του στους πρόποδες της Πάρνηθος στα βόρεια και συνέχιζε την πορεία του για 27 χλμ., έως ότου εκχυνόταν στον Φαληρικό Kόλπο. Το ανατολικό τμήμα διέσχιζε ο Ιλισσός, ο οποίος εκκινούσε από τις υπώρειες του Υμηττού κατευθυνόμενος προς δυσμάς, παρέρρεε τον Αρδηττό και, μέσω της κοιλάδος που σχηματιζόταν ανάμεσα στους λόφους των Μουσών (Φιλοπάππου) και της Σικελίας (δεξιά της σύγχρονης λεωφόρου Συγγρού), δεχόταν στην κοίτη του τα νερά του Ηριδανού και εν συνεχεία συναντούσε τον Κηφισό στα νοτιοανατολικά. Μικρότερος των δύο προηγούμενων ήταν ο Ηριδανός, που ανέτελλε στις νότιες πλαγιές του Λυκαβηττού, έναντι των Διοχάρους πυλών, όπου βρισκόταν και η Πάνοπος κρήνη· κυλώντας βορείως της Ακροπόλεως, περνούσε μέσα από την Αγορά και, συνεχίζοντας τη ροή του βορειοδυτικά, κατά μήκος του βορείου κρασπέδου της Πνυκός, εξερχόταν του τείχους σε σημείο κοντά στην Ιερά Πύλη και, αφού χανόταν υπογείως για μερικές εκατοντάδες μέτρα, στρεφόταν προς νότον, όπου εξέβαλλε στον Ιλισσό. Ήδη από τα χρόνια της επέκτασης της πόλης από τον Θεμιστοκλή περιελήφθη εντός των τειχών της, ενώ στους ρωμαϊκούς χρόνους φαίνεται ότι καταχώσθηκε (καλύφθηκε) και κατασκευάσθηκε μεγάλος υπόνομος εντός της κοίτης του. Εκτός των προαναφερθέντων, υπήρχαν δύο ακόμη, μικρότεροι ποταμοί, ο Σκίρος και ο Κυκλοβόρος, προς δυσμάς της πόλεως μεταξύ του Διπύλου και του Κηφισού και (μάλλον) προς βορράν της πόλεως αντιστοίχως.

Πηγή:Αρχαιολογία της πόλης των Αθηνών

Κάποτε, στην Αττική υπήρχαν ποτάμια αληθινά, με κοίτες, πρανή και όχθες. Ποτάμια απ' τα οποία κυλούσε το νερό της βροχής, ποτάμια που ξεκίναγαν από τους γύρω ορεινούς όγκους και χύνονταν στη θάλασσα. Σήμερα, δεν υπάρχουν πλέον αληθινά ποτάμια στην Αττική. Κάποια ελάχιστα ίχνη του Ιλισού, όπου βρίσκεται το εκκλησάκι της Αγ. Φωτεινής, αποτελούν ένα σπάνιο δείγμα «φυσικού περιβάλλοντος» που, ενδεχομένως, διασώζεται από την αρχαιότητα. Ένα από τα εναπομείναντα ποτάμια της Αττικής που μετατράπηκαν σε «ρέματα» είναι και το ρέμα της Πικροδάφνης. Ξεκινώντας από τον Υμηττό και διανύοντας συνολικό μήκος 9 χιλιομέτρων, διασχίζει τους δήμους Ηλιούπολης, Αγ. Δημητρίου και Π. Φαλήρου, εκβάλλοντας στον Σαρωνικό, στην περιοχή ΕΔΕΜ.

Μουκαντέμη Άννα  Πηγή: Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

Υδρογραφικό δίκτυο Αττικής

Υδρογραφικό δίκτυο ποταμού Κηφισού (έργο Λέκτορα ΕΜΠ Ν. Μαμμάση)

Άρα η Αθήνα έχει τρία ποτάμια. Τον Ηριδανό, που βλέπετε να κελαρύζει κάτω από το Μοναστηράκι, τον Κηφισό, που κινείται παράλληλα με την Αθηνών-Λαμίας (την οποία οι παλαιότεροι παροικούντες του Πειραιά αποκαλούν ακόμα «Το Ποτάμι») και τον Ιλισό, που μπορεί να μην τον βλέπετε πουθενά, κυλά όμως υπόγεια σε αρκετά σημεία της πόλης –κάτω από τη διασταύρωση της Μιχαλακοπούλου με τη Μεσογείων, για παράδειγμα.

Εκτός από τα ποτάμια, κάτω από την Αθήνα κυλούν περίπου 700 ρέματα, από τα οποία τα 70 φαίνονται σε διάφορα σημεία της πόλης. Ένα από τα πιο διάσημα παραδείγματα είναι ο Ποδονίφτης της Νέας Ιωνίας.

Η ζωή στη θάλασσα και στον ωκεανό

Τα περίεργα πλάσματα που ζουν στα βάθη των ωκεανών. Μοιάζουν εξωπραγματικά με περίεργα σχήματα και σχέδια. Σχεδόν διαφανή μερικές φορές, αποδεικνύουν την μαγική δημιουργική δύναμη της φύσης. 

Η μαγευτική ομορφιά της φύσης

Αυτό το βίντεο περιέχει εικόνες με βουνά, ποτάμια, καταρράκτες, ηλιοβασιλέματα, αστέρια και σύννεφα. 

Γυρίστηκε στη Χιλή, την Αργεντινή και τη Δομινικανή Δημοκρατία.

Ωκεανοί-υποθαλάσσιο ανάγλυφο

Γενικά

Ωκεανός αποκαλείται η πολύ μεγάλη θαλάσσια επιφάνεια.
Το όνομα Ωκεανός προέρχεται από τον ομώνυμο μυθικό θεό της Ελληνικής Μυθολογίας, τον Ωκεανό. Καθιερώθηκε, ιστορικά, από τον αρχαίο Έλληνα Ηρόδοτο να χαρακτηρίζεται σήμερα παγκοσμίως με το ίδιο όνομα η πολύ μεγάλη Θαλάσσια επιφάνεια. Οι Ωκεανοί αρχικά ήταν τρεις και στη συνέχεια προστέθηκαν οι δύο των πόλων της Γης, ο Αρκτικός και ο Ανταρκτικός Ωκεανός, που συνολικά καλύπτουν σχεδόν τα τρία τέταρτα (71%) της επιφάνειας της γης, περιέχουν δε το 97% του νερού και το 90% των ηφαιστείων, ενώ σχεδόν τα μισά από τα παγκόσμια θαλάσσια ύδατα παρουσιάζουν βάθος μεγαλύτερο των 3.000 μέτρων.

Οι Ωκεανοί σήμερα είναι πέντε:

Ειρηνικός Ωκεανός

Ατλαντικός Ωκεανός

Ινδικός Ωκεανός

Αρκτικός Ωκεανός ή Βόρειος Ωκεανός και

Ανταρκτικός Ωκεανός ή Νότιος Ωκεανός

Χαρακτηριστικά

Οι ωκεανοί καλύπτουν έκταση 361 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων της γήινης επιφάνειας. Έχουν συνολικό όγκο 1.340 εκατομμύρια κυβικά χιλιόμετρα και το μέσο βάθος τους είναι 3.711 μέτρα (σχεδόν τα μισά από τα παγκόσμια θαλάσσια ύδατα έχουν βάθος άνω των 3.000 μέτρων).

Εξερεύνηση

Ένα αρκετά μεγάλο μέρος των ωκεανών είναι ανεξερεύνητο. Είναι το μοναδικό μέρος του πλανήτη που δεν έχει εξερευνηθεί αρκετά. Ταξίδια στον ωκεανό γινόντουσαν από τους προϊστορικούς χρόνους, αλλά μόνο στους σύγχρονους χρόνους έχει πραγματοποιηθεί εκτενές υποβρύχιο ταξίδι. Το βαθύτερο σημείο στον ωκεανό είναι η τάφρος των Μαριανών (Mariana Trench), η οποία βρίσκεται στον Ειρηνικό Ωκεανό βόρεια των Μαριάνων νήσων (Marianna Islands). Έχει μέγιστο βάθος 10.923 μέτρων. Ερευνήθηκε πλήρως το 1951 με το βρετανικό ναυτικό σκάφος, "Challenger ΙΙ" που έδωσε το όνομά του στο βαθύτερο μέρος της τάφρου Challenger Deep.

Μια βουτιά στον ωκεανό... 

Ο βυθός δεν είναι ομοιόμορφος. Έχει βουνά, λόφους, πεδιάδες, λεκάνες και βαθιά φαράγγια, όπως περίπου και η στεριά. Οι μορφές αυτές δημιουργούνται είτε από διεργασίες που γίνονται στο εσωτερικό της Γης (γεωλογικές) είτε από τα ιζήματα, δηλαδή από τα υλικά που προέρχονται από την ξηρά και καταλήγουν στη θάλασσα με τις βροχές και τα ποτάμια.

     H υποθαλάσσια προέκταση της ξηράς που εκτείνεται με μικρή κλίση μέχρι 150-200 μ. βάθος         περίπου, αποτελεί την υφαλοκρηπίδα. Η υφαλοκρηπίδα έχει οικονομική σημασία, επειδή               σχετίζεται  με δραστηριότητες του ανθρώπου όπως η αλιεία, η άντληση πετρελαίου κ.ά. 

H ηπειρωτική κατωφέρεια αρχίζει από εκεί όπου τελειώνει η υφαλοκρηπίδα, φτάνει σε μεγάλα βάθη (συνήθως μεγαλύτερα των 1.000 μ.) και είναι απότομη με μεγάλες κλίσεις.Mετά την ηπειρωτική κατωφέρεια βρίσκεται ο επίπεδος ωκεάνιος πυθμένας, η αβυσσική πεδιάδα, σε βάθη μεγαλύτερα των 4.000 μ. Το ομαλό ανάγλυφο των αβυσσικών πεδιάδων διακόπτεται από ανυψώσεις (σαν οροσειρές) που βρίσκονται στο μέσο των ωκεανών και ονομάζονται μεσοωκεάνιες ράχες. Το συνολικό τους μήκος φτάνει τα 6.500 χλμ. σε όλους τους ωκεανούς.

Kάτω από τη θάλασσα υπάρχουν υψώματα, τα υποθαλάσσια όρη, των οποίων το ύψος ξεπερνά πολλές φορές τα 1.000 μ. Αυτά τα βουνά είναι συνήθως ηφαιστειακής προέλευσης. Δημιουργούνται στη ζώνη των μεσοωκεάνιων ραχών. Πολλά νησιά, όπως η Χαβάη ή τα νησιά Γκαλαπάγκος, δεν είναι τίποτε άλλο από κορυφές τέτοιων υποθαλάσσιων ορέων που προβάλλουν έξω από τα νερά.    

H τάφρος είναι ένα βύθισμα του πυθμένα με σχετικά απότομες πλευρές. Κατά μήκος της Νότιας Αμερικής, για παράδειγμα, υπάρχει η μεγάλη τάφρος της Χιλής.                                      

Πηγές:

https://el.wikipedia.org/wiki/

http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php

Ώρα για γεω-παιχνίδι

Τοποθέτησε τους ωκεανούς στην υδρόγειο

Ανακάλυψε τις μεγαλύτερες θάλασσες

Βρες τις μεγαλύτερες λίμνες στον κόσμο

Εξερεύνησε τα νησιωτικά κράτη του πλανήτη 

Ποτάμια

Η ποσότητα νερού που υπάρχει στους ποταμούς και στις λίμνες αντιστοιχεί σε ένα πολύ μικρό μέρος (0,03%) της συνολικής ποσότητας νερού του πλανήτη μας. Η ποσότητα αυτή καλύπτει μόνο το 2% της επιφάνειας της Γης. Ωστόσο 
το γλυκό νερό είναι πολύ σημαντικό, γιατί αποτελεί πηγή ζωής για όλους τους οργανισμούς. 

Ο ποταμός Soča που ρέει στη Σλοβενία και στη βορειοανατολική Ιταλία

Ο ποταμός είναι το υδάτινο ρεύμα που χαρακτηρίζεται από μια σχετική συνέχεια και σταθερότητα τροφοδοσίας και με τομή κοίτης γενικά αρκετά ομαλή. Συνήθως αντιδιαστέλλεται από τον χείμαρρο, που έχει πιο ανώμαλους και απότομους αντίστοιχους χαρακτήρες δεν είναι, όμως, πάντοτε δυνατή η σαφής διάκριση μεταξύ τους. Το σημείο στο οποίο γεννιέται ένας ποταμός ονομάζεται πηγή.

Ένα ποτάμι ξεκινάει πάντοτε με πολλά μικρά ρυάκια που, καθώς κατηφορίζουν, συναντιούνται, ενώνονται και σχηματίζουν ολοένα και λιγότερα ρεύματα με περισσότερο νερό, μέχρι το σχηματισμό μιας κύριας ροής (κοίτης).

Εντυπωσιακές εικόνες από ποτάμια του κόσμου

Τα Δέλτα των ποταμών

Το Δέλτα του ποταμού Νείλου, Αφρική

Το Δέλτα του ποταμού Μισισιπή

Νερό το συστατικό της ζωής

Το νερό ως φυσικός πόρος

Το νερό είναι ένα από τα βασικά συστατικά της ζωής. Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται στα περίπου δύο τρίτα του από νερό, ανάλογα με το μέγεθος του σώματος και την ηλικία. Οι πιο πολλοί οργανισμοί στα βασίλεια των ζώων και των φυτών βασίζονται στο νερό για να πραγματοποιήσουν τις απαραίτητες βιοχημικές αντιδράσεις, προκειμένου να επιβιώσουν.
Εκτός από τις χρήσεις του νερού ως πόσιμο και για την καθαριότητα, οι άνθρωποι επίσης χρησιμοποιούν το νερό για άρδευση. Οι λίμνες, τα ποτάμια και οι θάλασσες αποτελούν τόπο διαμονής των ψαριών, τα οποία είναι άλλη μια πηγή τροφής για τους ανθρώπους.

Το νερό διαδραματίζει επιπλέον περιβαλλοντικό ρόλο. 

Επειδή μπορεί να απορροφήσει μεγάλες ποσότητες θερμότητας πριν αυξηθεί η θερμοκρασία του (θερμοχωρητικότητα), οι ωκεανοί της Γης ρυθμίζουν την θερμοκρασία του πλανήτη. 

Επιπλέον, οι ωκεανοί έχουν μεγάλη ικανότητα αποθήκευσης του CO2, γεγονός που έχει ζωτική σημασία στις μέρες μας, με την αλλαγή του κλίματος και την παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας που προκαλείται από το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Ακόμα κι αν υπάρχει πολύ νερό στον πλανήτη, πολύ λίγο είναι πραγματικά διαθέσιμο στους ανθρώπους. 

Υγρότοποι στην Ελλάδα

Φωτογραφίες: http://www.oikoskopio.gr/ygrotopio/templates

Κατάλογος μικρών νησιωτικών παράκτιων υγροτόπων

Προεδρικό Διάταγμα

Δημόσια Διαβούλευση Προεδρικού Διατάγματος με τίτλο «Καταγραφή των μικρών νησιωτικών υγροτόπων της χώρας και καθορισμός μέτρων για την προστασία και διατήρησή τους»
ΟΡΙΣΜΟΣ

Υγρότοποι είναι φυσικές ή τεχνητές περιοχές αποτελούμενες από έλη με ποώδη βλάστηση, από μη αποκλειστικώς ομβροδίαιτα έλη με τυρφώδες υπόστρωμα, από τυρφώδεις γαίες ή από νερό. Οι περιοχές αυτές είναι μόνιμα ή προσωρινά κατακλυζόμενες από νερό το οποίο είναι στάσιμο ή τρεχούμενο, γλυκό, υφάλμυρο ή αλμυρό και περιλαμβάνουν επίσης εκείνες που καλύπτονται από θαλασσινό νερό το βάθος του οποίου κατά τη ρηχία δεν υπερβαίνει τα έξι μέτρα. Oυσιώδη γνωρίσματα της μεταβατικής ζώνης που παρεμβάλλεται μεταξύ των μόνιμα κατακλυσμένων και των καθαρά χερσαίων περιοχών είναι η παρουσία υδροχαρούς βλάστησης και η ύπαρξη υδρομορφικών εδαφών, δηλαδή εδαφών που ανέπτυξαν ειδικά γνωρίσματα ως αποτέλεσμα της υψηλής υπόγειας στάθμης νερού.
Πηγή:http://www.ekby.gr

Το μέλλον των κυμάτων

Χιλή. Φωτογραφία © Nick Hall

The Nature Conservancy Dr. Borja G. Reguero and Dr. Michael W. Beck

Η κλιματική αλλαγή συμβάλλει στην τροποποίηση των ωκεανών καθώς εργάζεται με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένης της μεταβολής της οξύτητας των ωκεανών του πλανήτη και του νερού. Αυτό όμως που τραβά πραγματικά την προσοχή είναι το σημείο συνάντησης ανθρώπου και ωκεανού: η ακτή.

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ακούσει για την άνοδο της στάθμης της θάλασσας και αυτό είναι το σημαντικότερο πρόβλημα που επηρεάζει τις ακτές. Επιστημονικές αποδείξεις κάνουν γνωστό ότι τα επίπεδα της θάλασσας έχουν αυξηθεί, και είμαστε σε θέση να προβλέπουμε μελλοντικές αλλαγές με σχετική βεβαιότητα.

Οι Λίμνες Πλίτβιτσε στην Κροατία

Ο Εθνικός Δρυμός Plitvice είναι το πιο δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο της Κροατίας και αποτελεί  Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1979 . Βρίσκεται περίπου στα μισά του δρόμου μεταξύ της πρωτεύουσας πόλης του Ζάγκρεμπ και του Ζαντάρ . Οι λίμνες Plitvice είναι ένα από τα μέρη που πρέπει να δείτε οπωσδήποτε στην Κροατία .

Η ομορφιά του Εθνικού Πάρκου οφείλεται στις δεκαέξι λίμνες του , που συνδέονται μεταξύ τους με μια σειρά από καταρράκτες στα καταπράσινα δάση της Κροατίας.Στο Πάρκο ζουν ελάφια, αρκούδες, λύκοι, αγριόχοιροι και σπάνια είδη πουλιών. Το Εθνικό Πάρκο καλύπτει μια συνολική έκταση 300 τετραγωνικών χιλιομέτρων .

Το Πάρκο είναι ανοιχτό καθημερινά όλο το χρόνο , με διευρυμένο ωράριο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ( συνήθως τις 7:00 π.μ. ως τις 20:00 ) . Υπάρχει ένα εισιτήριο η τιμή του οποίου είναι συμβολική για την συντήρηση και την προστασία του Πάρκου.

Πραγματικά δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να περπατήσετε μέσα στο πάρκο παρατηρώντας το όμορφο περιβάλλον και να θαυμάσετε τη λίμνες , τους καταρράκτες , τη φύση και την άγρια ​​ζωή . Στο Πάρκο διατίθενται χάρτες για μια σειρά από διαφορετικά μονοπάτια διαφόρων διαδρομών, που μπορούν να τους πάρουν οι επισκέπτες μόλις φτάσουν σε μία από τις δύο εισόδους . Υπάρχει επίσης μια βάρκα μεταφέρει επισκέπτες από τη μία πλευρά της μεγαλύτερης λίμνης στην άλλη . Αυτό το καραβάκι λειτουργεί όλο το χρόνο , συχνότερα όμως κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Λειτουργεί επίσης και ένα τρένο με συγκεκριμένη διαδρομή.

Το καλύτερο από όλα στις Λίμνες Plitvice είναι ότι δεν είναι μόνο καλοκαιρινός προορισμός  αλλά ένα εκπληκτικό μέρος για οποιαδήποτε στιγμή του έτους . Ακόμα και το χειμώνα το πάρκο είναι ανοιχτό και χιονισμένο . Το εστιατόριο Licka kuca βρίσκεται κοντά στην είσοδο

1 και σερβίρει παραδοσιακό φαγητό από την περιοχή Lika της Κροατίας, στην οποία βρίσκονται και οι Λίμνες .

Το κολύμπι ( ή οποιοδήποτε άλλη δραστηριότητα μέσα στο νερό ) απαγορεύονται έτσι ώστε τα υπέροχα νερά του πάρκου να διατηρούνται! Τέλος είναι δυνατόν να παραμείνετε εντός του Πάρκου σε ένα από τα τρία ξενοδοχεία του ( τα οποία είναι όλα συγκεντρωμένα κοντά στην Είσοδο 2 ) ή σε κάμπινγκ , στο camping Korana ( το οποίο αποτελείται από bungalows) , το οποίο βρίσκεται περίπου 7 χιλιόμετρα από την είσοδο 1 . Μια άλλη κατασκήνωση , το camping Borje βρίσκεται σε απόσταση 15 χλμ. από την Είσοδο 2 . Υπάρχει ακόμη και ένα άλλο ξενοδοχείο , το Hotel Grabovac , που επίσης βρίσκεται 12 χιλιόμετρα βόρεια του Πάρκου.

Πηγή: http://np-plitvicka-jezera.hr/en/plan-your-visit/

Κολυμπώντας με τις Μέδουσες, Jellyfish Lake, νησιά Παλάου

My Surreal Swim With Millions of Jellyfish from mikeyk on Vimeo.

Στα μαγεμένα νερά της λίμνης των Μεδουσών ή Jellyfish Lake , που βρίσκεται στο νησί της Eil Malk στο Παλάου ή Palau υπάρχει ένα διαφορετικό είδος μεδουσών. Η λίμνη είναι το σπίτι για περίπου 13 εκατομμύρια μέδουσες που μετακινούνται από την ανατολική πλευρά της λίμνης προς τα δυτικά νωρίς κάθε πρωί,επιστρέφοντας στα δυτικά το απόγευμα. Αντίθετα με τις περισσότερες μέδουσες, αυτό το συγκεκριμένο είδος έχει τόσο ήπιο, σχεδόν μη ανιχνεύσιμο δηλητήριο και το τσίμπημα γίνεται ελάχιστα αισθητό στο ανθρώπινο δέρμα, γεγονός που καθιστά δυνατό να κολυμπήσει κανείς μέσα στη λίμνη, χωρίς να υποστεί βλάβη. YouTube Ο δημιουργός mikeyk730 τράβηξε αυτά τα υποβρύχια πλάνα από αυτό το καταπληκτικό είδος μεδουσών.

Το συνολικό νερό στη Γη

Η παραπάνω εικόνα δείχνει την ποσότητα νερού πάνω στον πλανήτη. Αν και το νερό αποτελεί το 70% της συνολικής επιφάνειας της Γης, επειδή οι ωκεανοί και οι θάλασσες δεν είναι τόσο βαθιές όσο η λιθόσφαιρα, το συνολικό νερό δημιουργεί μια "σταγόνα" με ακτίνα μικρότερη των 700 χλμ. μισή δηλαδή από την ακτίνα της Σελήνης.

Εικονογράφηση Credit & Πνευματικά Δικαιώματα: Jack Cook, WHOI, Χάουαρντ Perlman, USGS εξήγηση από: http://apod.nasa.gov/apod/ap120515.html 

Δείτε περισσότερα:  http://earthspacecircle.blogspot.gr/2013/01/all-water-on-planet-earth.html#.VXOPgfhb344.blogger 

Ωκεανός και χρώμα

Εκτός από τα συνηθισμένα νησιά, τις χερσονήσους αλλά και τους πιο εντυπωσιακούς κοραλλιογενείς υφάλους υπάρχουν τοπία στον ωκεανό που είναι απλώς μοναδικά στον κόσμο.

1. Νησί Eleuthera – εκεί που η Καραϊβική συναντά τον Ατλαντικό

Είναι ένα από τα πολλά νησιά που βρίσκεται στο αρχιπέλαγος στις Μπαχάμες, περίπου 80 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας Νασάου. Το βασικό χαρακτηριστικό της περιοχής είναι ότι στη μία πλευρά του ο επισκέπτης θαυμάζει τα γαλάζια νερά της Καραϊβικής και στην άλλη εντυπωσιάζεται από το βαθύ μπλε του Ατλαντικού!

2. Δανία-Σουηδία – τόπος συνάντησης της Βαλτικής και της Βόρειας Θάλασσας

Στο τουριστικό θέρετρο Skagen ο επισκέπτης μπορεί να παρακολουθήσει ένα εκπληκτικό φαινόμενο, όπου η Βαλτική και η Βόρεια Θάλασσα ενώνονται.

3. Οριζόντιοι Καταρράκτες, Αυστραλία

Οι καταρράκτες αυτοί βρίσκονται στην περιοχή Κίμπερλι στη Δυτική Αυστραλία και πρόκειται στην ουσία για ένα φυσικό φαινόμενο που δημιουργείται από την παλίρροια η οποία κάνει τα νερά να φουσκώνουν δημιουργώντας μια σημαντική διαφορά στο επίπεδο της θάλασσας και στις δύο πλευρές του φαραγγιού. Το νερό ρέει με ορμή ανάμεσα και δίνει την εντύπωση ενός οριζόντιου καταρράκτη.


4. Το βαθύ μπλε «κανάλι» στον ύφαλο Great Barrier, Αυστραλία

Το Great Barrier βρίσκεται στα ανοικτά των ακτών του Queensland στην Αυστραλία και είναι το μεγαλύτερο σύστημα κοραλλιογενών υφάλων στον κόσμο, καθώς αποτελείται από περίπου 3.000 επιμέρους υφάλους και 920 νησιά. Υποστηρίζει μια απίστευτη ποικιλία ζωής και ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς το 1981, ενώ είναι ένα από τα επτά φυσικά θαύματα του κόσμου. Το κανάλι διαχωρίζει τους υφάλους Hook και Hardy και αποτελεί σημαντικό καταδυτικό σημείο.

5. Υποβρύχιοι καταρράκτες, Μαυρίκιος

Στον Μαυρίκιο μια συναρπαστική ψευδαίσθηση δημιουργείται στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού. Όταν κάποιος κοιτάζει από ψηλά, η απορροή της άμμου και οι καταθέσεις της λάσπης δίνουν την εντύπωση ότι σε εκείνο το σημείο υπάρχει ένας καταρράκτης. 

6. Great Blue Hole, Μπελίζ

Μια μεγάλη καταβόθρα στα ανοικτά των ακτών της Μπελίζ που έχει κυκλικό σχήμα αποτελεί δημοφιλές σημείο μεταξύ των δυτών αλλά και για όσους επιθυμούν να βουτήξουν στα πρασινογάλαζα νερά.

7. Πυραμίδα Ball, Αυστραλία

Απομεινάρι ενός ηφαιστείου, η πυραμίδα Ball βρίσκεται 20 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του νησιού Lord Howe στον Ειρηνικό Ωκεανό και έχει ύψος 562 μέτρα.

8. Μαλέ, Μαλδίβες

Το Μαλέ είναι η πρωτεύουσα και η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στη Δημοκρατία των Μαλδίβων. Το νησί είναι το πέμπτο πιο πυκνοκατοικημένο στον κόσμο.

9. Δρόμος Atlantic Ocean, Νορβηγία

Ο περίφημος Δρόμος του Ατλαντικού είναι 8,3 χιλιόμετρα και περνά μέσα από ένα αρχιπέλαγος στη Νορβηγία, διατρέχοντας τα χωριά Karvag, Averoy, Vevang και Eida. Ο δρόμος αποτελεί πολιτιστική κληρονομιά και έχει χαρακτηριστεί ως Εθνική Τουριστική Διαδρομή.

10. Βραχονησίδες, Παλάου

Οι βραχονησίδες του Παλάου είναι μια συλλογή από αρχαία λείψανα κοραλλιογενών υφάλων με πλούσια βλάστηση, που δημιουργούν ένα εντυπωσιακό θέαμα μέσα στο νερό. Αποτελούν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από το 2012.


 Συντάκτης: Ευαγγελία Αναστασάκη

Λίμνη Tianchi ή Chonji

Η λίμνη Tianchi ή Chonji βρίσκεται στην κορυφή του βουνού Baekdu στη βόρεια Κορέα και είναι γνωστή με την κοινή ονομασία «Lake Heaven», επειδή οι ντόπιοι πιστεύουν ότι η θέση της αποτελεί τρόπον τινά την είσοδο στον Παράδεισο!

Με μέγιστο βάθος τα 384 μέτρα, η λίμνη βρίσκεται μέσα σε έναν κρατήρα ηφαιστείου και δημιουργήθηκε το 969 μ.Χ., μετά από μια ισχυρή έκρηξη, καλύπτοντας μια έκταση περίπου 9,82 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Εξωτικά νησιά

    Εξωτικά νησιά  National Geographic

  Blue Hole, Γαλλική Πολυνησία, ένας εντυπωσιακός σχηματισμός με διάμετρο 300 μέτρα

  και βάθος 120 μέτρα

         Reef-Ringed Bora-Bora, Γαλλική Πολυνησία

Fiji Islands, 333 νησιά αποτελούν το σύμπλεγμα των κοραλλιογενών νησιών                                  Φίτζι που βρίσκονται στο Νότιο Ειρηνικό                                                                                                    

      Palau Islands, 250 νησιά ανήκουν στο σύμπλεγμα και βρίσκονται στο Δυτικό Ειρηνικό