Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα λιθόσφαιρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα λιθόσφαιρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 19 Μαρτίου 2020

Σαντορίνη, τα μυστικά του βυθού της


© Παρέχεται από: kathimerini.gr 

Για τους επιστήμονες είναι μια πραγματικά συναρπαστική στιγμή. Καθώς τα δεδομένα που λήφθηκαν το 2015 με τη χρήση τεχνολογιών αιχμής στη θαλάσσια έρευνα, αρχίζουν να μπαίνουν σε σειρά, αποκαλύπτουν τι συμβαίνει κάτω από τον βυθό της Σαντορίνης, βαθιά μέσα στη γη, εκεί όπου η λάβα του ηφαιστείου συναντά το υπέδαφος του πυθμένα. Για πρώτη φορά, οι συνεργαζόμενοι 'Ελληνες και ξένοι επιστήμονες αποκτούν εικόνα για τον μαγματικό θάλαμο: τη θέση του, τη γεωμετρία του και –το ζητούμενο– τη δυναμική του.

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, η γνώση μας για το ηφαίστειο της Σαντορίνης προερχόταν κυρίως από την επιφάνεια: από τους ηφαιστειολόγους, σεισμολόγους και γεωλόγους που ανέλυαν τις δομές των πετρωμάτων και τα ίχνη των ρηγμάτων, αναζητώντας (συχνά με τη βοήθεια της αρχαιολογικής έρευνας) απαντήσεις για το τι συνέβη το 1.630 π.Χ. περίπου, κατά τη διάρκεια της μεγάλης έκρηξης που έδωσε στο νησί το σημερινό του σχήμα και το εντυπωσιακό του φυσικό ανάγλυφο.

Τα τελευταία χρόνια, η έρευνα επεκτάθηκε στον πυθμένα, η χαρτογράφηση του οποίου παρείχε σημαντικά κομμάτια νέας γνώσης. Το 2015, χάρη στην επιμονή της Εύης Νομικού, επίκουρης καθηγήτριας Ωκεανογραφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (και καταγόμενης από τη Σαντορίνη) και την υποστήριξη της Έμιλι Χουφτ, αναπλ. καθηγήτριας Γεωεπιστημών και Ηφαιστειολογίας στο Πανεπιστήμιο του Όρεγκον και έπειτα από μήνες προετοιμασίας, πραγματοποιήθηκε μια μοναδική στη Μεσόγειο υποθαλάσσια έρευνα.

Το αμερικανικό ερευνητικό σεισμικό σκάφος «Marcus Langseth», το μόνο στον κόσμο που έχει την τεχνολογία να ερευνά βαθιά μέσα στον πυθμένα, έφτασε στο διασημότερο νησί της Ελλάδας. Επρόκειτο για μια ιδιαίτερα ακριβή επιστημονική αποστολή, αδύνατο να πραγματοποιηθεί αυτοτελώς από μια χώρα όπως η Ελλάδα, που χρηματοδοτήθηκε από το National Science Foundation (NSF).

Η επιστημονική του ομάδα (στην οποία συμμετείχαν από ελληνικής πλευράς το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο) πόντισε 90 σεισμογράφους στον πυθμένα και τοποθέτησε ακόμα 65 στην ξηρά (της Σαντορίνης και των γύρω νησιών). Στη συνέχεια, για 26 ημέρες, με τη βοήθεια 36 ειδικών σεισμικών οργάνων που παράγουν ηχητικά κύματα (στην επιστημονική ορολογία ονομάζονται airguns, δηλαδή αεροβόλα) το ερευνητικό σκάφος έστειλε βαθιά μέσα στη γη ηχητικά κύματα, καταγράφοντας μέσα από τους σεισμογράφους στην ξηρά και στη θάλασσα τον χρόνο που τα κύματα χρειάζονταν για να φθάσουν σε διαφορετικά σημεία του ηφαιστείου. Τα αποτελέσματα της έρευνας έχουν ήδη δημοσιευθεί σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά από τα μέλη της ερευνητικής ομάδας τον τελευταίο χρόνο.
«Τους τελευταίους μήνες αρχίζουν να μας έρχονται πληροφορίες για τα πρώτα 5 χιλιόμετρα κάτω από τον πυθμένα, στην καρδιά της Καλντέρας», εξηγεί
 η κ. Νομικού. «Για πρώτη φορά έχουμε μια τρισδιάστατη εικόνα για το πώς είναι το ανώτερο κομμάτι του μαγματικού θαλάμου». Η ανακάλυψη αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς μας παρέχει πολύτιμες πληροφορίες: «Γνωρίζουμε ότι στα πρώτα 3 χλμ. περίπου, υπάρχει ένα πορώδες υλικό που θεωρούμε ότι συγκεντρώθηκε εκεί από τη Μινωική έκρηξη. Η ζώνη που καλύπτει –περίπου 3 χλμ.– είναι μάλλον μικρή, μέχρι σήμερα πιστεύαμε ότι ολόκληρη η επιφάνεια της Καλντέρας –περίπου 10 χλμ.– θα ήταν καλυμμένη με αυτό το υλικό. Ο μαγματικός θάλαμος ξεκινά περίπου σε βάθος 3 χλμ., πιο ρηχά από ό,τι πιστεύαμε (περίπου 4,5 χλμ.) βασιζόμενοι μόνο σε επιφανειακά και δορυφορικά στοιχεία. Ο όγκος του ανώτερου τμήματος του μαγματικού θαλάμου εκτιμάται προς το παρόν στα 35 κυβικά χιλιόμετρα. Σαφέστερη εικόνα θα αποκτήσουμε όταν ολοκληρωθεί η επεξεργασία των στοιχείων από μεγαλύτερα βάθη –φιλοδοξούμε να φθάσουμε έως τα 11 χλμ.– οπότε και θα δούμε τι γίνεται στην καρδιά του μαγματικού θαλάμου».

Η επιστημονική έρευνα δεν αφορά μόνο την περιοχή του μαγματικού θαλάμου, αλλά ολόκληρη την περιοχή γύρω από τη Σαντορίνη. «Εκτός από τον θάλαμο, το πείραμά μας συνδυάζεται και με τις μεγάλες τεκτονικές δομές και τα ρήγματα γύρω από τη Σαντορίνη.

Συνδυάζοντας τη γνώση μας από την επιφάνεια με τα νέα, βαθιά δεδομένα, αποκτούμε εικόνα και για το πώς προεκτείνονται τα σεισμικά ρήγματα σε βάθος. Έτσι δημιουργείται ένας υποθαλάσσιος τεκτονικός χάρτης, που δείχνει πώς είναι κατακερματισμένος ο βυθός της Σαντορίνης».

«Σούπερ μάρκετ καταστροφών»

Χάρη στα νέα στοιχεία, οι επιστήμονες σταδιακά «απομόνωσαν» τη ζώνη η οποία θεωρείται πιο ενεργή. «Πρόκειται για τη ζώνη που δημιουργείται από δύο νοητές γραμμές, η πρώτη από το Κολούμπο έως την άκρη της Θηρασιάς και η δεύτερη παράλληλα στο ύψος της Καμένης, από το σημείο που βρίσκονται διατεταγμένοι ηφαιστειακοί κρατήρες. Είναι η ζώνη στην οποία εκτιμούμε ότι πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας στη διαχείριση ενός ενδεχόμενου κινδύνου. Γενικώς, οι ηφαιστειακές εκρήξεις είναι προβλέψιμες, το ηφαίστειο βρίσκεται σήμερα σε φάση ηρεμίας, ωστόσο είναι καλό να γνωρίζουμε το πώς λειτουργεί όχι μόνο για επιστημονικούς λόγους, αλλά και για να οργανώνουμε σωστά την προστασία του».

Το πιο τουριστικό νησί της χώρας, με σχεδόν 2 εκατ. επισκέπτες κάθε έτος, είναι για τους επιστήμονες ένας μαγευτικός τόπος. «Για εμάς η Σαντορίνη είναι... ένα σούπερ μάρκετ φυσικών καταστροφών: περιλαμβάνει ηφαιστειακές εκρήξεις, παλιρροϊκά κύματα, μεγάλα υποθαλάσσια ρήγματα, κατολισθήσεις», λέει η κ. Νομικού. «Όπως όλοι οι άνθρωποι, βέβαια, και οι επιστήμονες θαυμάζουμε το μοναδικό της ανάγλυφο και το μελετάμε στη χέρσο και τη θάλασσα. Για εμένα, που κατάγομαι από τη Σαντορίνη και την επισκέπτομαι συχνά, το ηλιοβασίλεμα παραμένει το ίδιο μαγευτικό, απλά όχι από τα ίδια σημεία».
Πηγή: https://www.kathimerini.grΠερισσότερες πληροφορίες για την Παλαιά και Νέα ΚαμένηΕπίσης ένα βίντεο με εναέριες λήψεις από το νησάκι της Καμένης:  Επίσης παρακάτω ένα βίντεο από το National Geographic, στο οποίο ξεκινώντας από το ηφαίστειο της Σαντορίνης και κάνοντας μια περιήγηση στα μεγαλύτερα ηφαίστεια του κόσμου, μας εξηγεί την έκρηξη που, πριν από 3.500 χρόνια συγκλόνισε την περιοχή!

Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2019

Οι δολίνες της Αργολίδας

 

Στους πρόποδες του όρους Δίδυμο στην Αργολίδα υπάρχει ένα μοναδικό γεωλογικό φαινόμενο. Η γη έχει βυθιστεί σε δύο σημεία που μοιάζουν με ηφαιστειακούς κρατήρες. Μόνο που οι τεράστιες γήινες τρύπες δεν δημιουργήθηκαν από κάποιο ηφαίστειο ούτε από πρόσκρουση μετεωριτών στο έδαφος, αλλά από τη καθίζηση του εδάφους λόγω των υπόγειων υδάτων του βουνού.
Οι δύο κρατήρες, γνωστοί ως δολίνες δηλαδή σπήλαια, έχουν κυκλικό σχήμα και είναι ορατοί από μεγάλη απόσταση λόγω του μεγέθους τους. Ο ένας βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού και ονομάζεται μεγάλη σπηλιά και ο δεύτερος, στην πεδιάδα και ονομάζεται μικρή σπηλιά.
Δημιουργήθηκαν κατά πάσα πιθανότητα από κατακρήμνιση αρχαίων σπηλαίων αλλά η όψη τους θυμίζει κρατήρες μετεωριτών. Στον έναν από τους δύο κρατήρες, στην μικρή σπηλιά, υπάρχουν δύο εκκλησάκια της βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου (11ος - 14ος αιώνας), του Άη Γιώργη και της Μεταμορφώσεως. Η πιο αρχαία είσοδος της μικρής σπηλιάς είναι μια κατηφορική στοά που μοιάζει με πηγάδι. Σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο εκεί ήταν η σπηλιά του Κύκλωπα απ’ όπου διέφυγαν ο Οδυσσέας και οι σύντροφοί του. Μια δεύτερη είσοδος, που κατασκευάστηκε από τους μοναχούς, οδηγεί στο εσωτερικό της σπηλιάς, όπου βρίσκονται οι δύο σκαλιστές εκκλησίες, μια πέτρινη κολυμπήθρα, μια μικρή δεξαμενή και μια οπή γνωστή ως «Ασκηταριό» από την οποία ανέρχονται με σχοινί οι ασκητές και λέγεται πως εκεί άφησε το σημάδι του το άλογο του Αγίου Γεωργίου.
Το βάθος του μικρού κρατήρα είναι 80 μέτρα μέσα στα στρώματα των προσχώσεων και η διάμετρος του είναι 150 μέτρα . Στα εσωτερικά κάθετα τοιχώματα όπου κάποιος κατέρχεται μέσω μιας κλιμακωτής στοάς είναι ριζωμένα τα εκκλησάκια της Μεταμορφώσεως προς βορρά και του Αγίου Γεωργίου προς τον νότο. Και τα δύο εκκλησάκια είναι λαξευμένα μέσα στο βράχο.
Τη δεύτερη ημέρα του Πάσχα γιορτάζεται στο χωριό Δίδυμο η γιορτή της τουλίπας και οι κάτοικοι των Διδύμων συνηθίζουν εδώ και χρόνια να κάνουν τη λειτουργία του αγίου στην ασκεπή σπηλιά, όπου υπάρχει το «βραχοσκεπές» εκκλησάκι.

Στις δολίνες κατέφευγαν για να προφυλαχθούν από τα φυσικά φαινόμενα οι προϊστορικοί άνθρωποι, ενώ κατά την τουρκοκρατία, οι κάτοικοι της περιοχής μετέφεραν από τη μεγάλη σπηλιά νίτρο από τα ούρα των ζώων και κατασκεύαζαν πυρίτιδα για τα όπλα που χρησιμοποιούσαν στον πόλεμο με τους Τούρκους.

Η δολίνη στη γεωλογία είναι σχηματισμός κοιλώματος σε σχήμα λεκάνης, με κυκλικό ή ελλειπτικό σχήμα και ανήκει στις καρστικές μορφές. Οι δολίνες σχηματίζονται σε ανθρακικά ασβεστολιθικά ή δολομιτικά πετρώματα εξαιτίας της κατάρρευσης της οροφής υπογείων σπηλαίων ή της ασβεστολιθικής διάβρωσης από όμβρια ύδατα. Οι δολίνες ποικίλουν σε μέγεθος από 1 έως 600 μέτρα, τόσο σε διάμετρο όσο και βάθος και ποικίλλουν σε μορφή από κοιλώματα εδάφους έως χάσματα. Σχηματίζονται σταδιακά ή αιφνίδια και απαντώνται σε όλον τον κόσμο. 

Πηγές:

https://el.wikipedia.org/wiki

 

Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2019

Το Λάκι



Το Λάκι ή Λακαγκιγκάρ (ισλανδικά: Lakagígar), γνωστό και ως Σκαφτάρ, είναι μια ηφαιστειακή ρωγμή, μήκους 27 χιλιομέτρων, στη νότια Ισλανδία. Το σωστό όνομα είναι Λακαγκιγκάρ, καθώς το ίδιο το Λάκι δεν εξεράγει, αλλά οι ρωγμές που άνοιξαν εκατέρωθέν του. Είναι μερός ενός ηφαιστειακού συστήματος που περιλαμβάνει το Γκρίμσβοτν και το Θορμπαρύρνα, ένα ηφαίστειο που βρίσκεται κάτω από τον παγετώνα Βατναγιοκούλ. Βρίσκεται ανάμεσα στους παγετώνες Βατναγιοκούλ και Μυρδαλσγιοκούλ, σε μια περιοχή με ρωγμές με κατεύθυνση από νοτιοδυτικά προς βορειοανατολικά.
Το σύστημα εξεράγει τη περίοδο 1783-1784 και παρήγαγε συνολικά 14 κυβικά χιλιόμετρα βασαλτικής λάβας και δηλητηριώδη νέφη από υδροφθορικό οξύ και διοξείδιο του θείου, που σκότωσε περισσότερο από το μισό ζωϊκό κεφάλαιο της Ισλανδίας, που οδήγησε σε λιμό που σκότωσε το 25% των κατοίκων του νησιού, περίπου 9.000 άτομα. Υπολογίζεται ότι η έκρηξη είχε ισχύ 6 στη κλίμακα VEI. Μια από τις συνέπειες της έκρηξης του Λάκι ήταν η πτώση της παγκόσμιας θερμοκρασίας, καθώς το διοξείδιο του θείου απλώθηκε στο βόρειο ημισφαίριο. Αυτό προκάλεσε καταστροφή των σοδειών στην Ευρώπη και πιθανόν ξηρασία στην Ινδία. Υπολογίζεται ότι εξαίτιας της έκρηξης πέθαναν 6 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως, κατατάσσοντας την έκρηξη ως τη πιο θανάσιμη τους ιστορικούς χρόνους. Επίσης, η έκρηξη θεωρείται σήμερα μία από τις γενεσιουργούς αιτίες της Γαλλικής Επανάστασης, επειδή το ηφαιστειακό νέφος οδήγησε στη καταστροφή της σοδειάς στη Γαλλία και στον λιμό της περιόδου 1785-87.

Παρασκευή 18 Αυγούστου 2017

Coober Pedy: η υπόγεια πόλη του οπαλίου!


To Coober Pedy στη Νότια Αυστραλία είναι η μοναδική περιοχή σε όλο τον κόσμο που γίνεται συστηματική εξόρυξη οπαλίου.
Στην απομακρυσμένη έρημο της Νότιας Αυστραλίας εκεί που οι θερμοκρασίες υπερβαίνουν ακόμα και τους 50 βαθμούς Κελσίου, 850 χιλιόμετρα βόρεια από την Αδελαϊδα της Αυστραλίας βρίσκεται το Coober Pedy, η μοναδική υπόγεια πόλη του κόσμου…
Η μικρή πόλη του Coober Pedy στη Νότια Αυστραλία είναι η μοναδική περιοχή σε όλο τον κόσμο που γίνεται συστηματική εξόρυξη οπαλίου, ενός πολύτιμου λίθου για χάρη του οποίου καταφθάνουν πλέον στην περιοχή κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες από όλο τον κόσμο.




Πρωτοπόροι στην αναζήτηση αυτού του σπάνιου ορυκτού έχουν διαχρονικά αναδειχθεί οι Έλληνες, οι οποίοι αποτελούν το μισό του πληθυσμού της μικρής πόλης των 3.500 κατοίκων.

Όπως λέγεται, την ύπαρξη του οπαλίου στην περιοχή ανακάλυψαν Βρετανοί ερευνητές το 1914 ακολουθώντας τα... κουνέλια, τα οποία άνοιγαν τρύπες στην άμμο και έφερναν στην επιφάνεια τους πολύτιμους λίθους.

Πέμπτη 16 Ιουνίου 2016

Η Νίσυρος

 

Η Νίσυρος είναι ένα ηφαίστειο που αποτελεί μέρος του ηφαιστειακού τόξου της νότιας Ελλάδας. Βρίσκεται στην άκρη του τόξου του Αιγαίου, μαζί με τη Καλδέρα της Κω και τη νήσο Γυαλί. Οι πρώτες υποθαλάσσιες εκρήξεις έλαβαν χώρα πριν 150.000 χρόνια, ενώ η κύρια δραστηριότητα συνέβη 40 με 10 χιλιάδες χρόνια πριν. Σήμερα λαμβάνουν χώρα υδροθερμικές εκρήξεις. Η Νίσυρος αποτελείται από ηφαιστειογενή βουνά, ενώ το κέντρο της νήσου καταλαμβάνει μία καλδέρα διαμέτρου 4 χλμ., από τον πυθμένα και μέχρι την επιφάνεια του οποίου απαντάται θείο. Μέσα στη καλδέρα βρίσκεται ο μεγαλύτερος υδροθερμικός κρατήρας στον κόσμο, ο Στέφανος, ο οποίος έχει διάμετρο 300 μέτρα, ενώ συνολικά η Νίσυρος έχει 5 κρατήρες. Η τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου έλαβε χώρα το 1888 και σήμερα στο νησί υπάρχουν ενεργές φουμαρόλες. Λόγω της ηφαιστειακής δραστηριότητας στη Νίσυρο υπάρχουν θερμές πηγές με θερμοκρασία από 30 έως και 60°C, από τις οποίες οι κυριότερες είναι στα Λουτρά και τους Πάλους. Ένας ηφαιστειακός δόμος υψώνεται στα 700 περίπου μέτρα, δίνοντας και το μεγαλύτερο υψόμετρο της νήσου.

Η μορφολογία της έχει επηρεαστεί από το ηφαίστειο και το ηφαιστειογενές της έδαφος που είναι πολύ εύφορο και ευνοεί τη δενδροκομία και την πλούσια βλάστηση. Έχει έκταση 41 τετραγωνικά χιλιόμετρα, υψόμετρο 698 μέτρα και μήκος ακτών 30 χιλιόμετρα. Δυτικά και βόρεια της Νισύρου βρίσκονται τέσσερις νησίδες, τα λεγόμενα Νισύρια.


Πηγή: https://el.wikipedia.org

Η Νίσυρος, με συνολική έκταση 41,6 τετρ. χλμ. και ακτογραμμή 28 χιλιομέτρων βρίσκεται στο κέντρο του Δωδεκανησιακού συμπλέγματος ανάμεσα στη Κω, την Τήλο και την Τουρκία. Eίναι ένα μικρό ηφαιστειογενές νησί προικισμένο με ασυνήθιστους γεωλογικούς σχηματισμούς που συνθέτουν τοπία σπάνιας ομορφιάς, με ιδιαίτερα πετρώματα και πολλά ορυκτά και διαθέτει μία μοναδικά πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Η μορφολογία του νησιού επηρεάζεται από το ηφαίστειο που καθιστά το έδαφος εύφορο με ψηλά δέντρα και βλάστηση όλο το χρόνο. H τεράστια ηφαιστειακή καλντέρα (2400 μ. μήκος και 950 μέτρα πλάτος), βρίσκεται στο κέντρο του νησιού και είναι η κύρια attraction.






Τόσο η Νίσυρος όσο και το γειτονικό νησάκι της Στρογγυλής έχουν ενταχθεί στο Δίκτυο Natura 2000. H πανίδα της Νισύρου παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον και έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 30 είδη άγριων πτηνών και άλλων ενδημικών ειδών στο νησί. Υπάρχει επίσης σημαντικός αριθμός της Μεσογειακής φώκιας Monachus-monachus που βρίσκει καταφύγιο στις δυτικές ακτές της Νισύρου και συγκεκριμένα σε μία τοποθεσία γνωστή ως Φωκιοκρεμάρα. 

Το ηφαίστειο και η ηρεμία που αποπνέει τούτο το νησί θα σας συναρπάσουν. Μακριά από την έντονη εμπορευματοποίηση και τον μαζικό τουρισμό, ο επισκέπτης μπορεί να γνωρίσει τον παραδοσιακό και αυθεντικό τρόπο ζωής, να απολαύσει ήσυχες παραλίες από μαύρη ηφαιστειακή άμμο σε ένα νησί με πολύ πλούσια φύση. Ένας τόπος ηρεμίας, γαλήνης και θετικής ενέργειας που προσφέρει και τις τέσσερις εποχές του χρόνου την πληρότητα που αναζητά ο επισκέπτης της Νισύρου.

Κυριακή 8 Μαΐου 2016

Φυσικοί κίνδυνοι και καταστροφές


    


Οι Φυσικοί κίνδυνοι και καταστροφές όπως οι σεισμοί, οι πλημμύρες, οι πυρκαγιές, τα ηφαίστεια, κτλ., είναι φυσικά φαινόμενα που χαρακτηρίζονται συνήθως από αρνητικές επιπτώσεις για τον άνθρωπο και την καθημερινότητά του. Μία φυσική καταστροφή είναι ένα φυσικό γεγονός ασυνήθιστου μεγέθους που οι άνθρωποι δεν το αναμένουν και δεν μπορούν να το ελέγξουν.

Οι φυσικοί κίνδυνοι απειλούν ανθρώπινες ζωές και δραστηριότητες και μπορούν να αλλάξουν για πάντα τον τρόπο ζωής τους. Ένας φυσικός κίνδυνος μπορεί να εξελιχθεί σε φυσική καταστροφή όταν προκαλεί την καταστροφή ιδιοκτησιών ή τον τραυματισμό και τον θάνατο ανθρώπων.

Κατά την διάρκεια ζωής ενός ανθρώπου, τουλάχιστον ένας φυσικός κίνδυνος είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσει τη ζωή του. Κατά το έτος 2001 οι φυσικοί κίνδυνοι και καταστροφές σκότωσαν πάνω από 25.000 άτομα και προκάλεσαν 40 δισεκατομμύρια ευρώ ζημιές σε όλο τον κόσμο. Δυστυχώς οι οικονομικές απώλειες λόγω φυσικών καταστροφών αυξάνουν δραματικά.

Εκτός από τις εμφανείς, άμεσες επιδράσεις των φυσικών κινδύνων(όπως π.χ. όταν ένας σεισμός καταστρέφει ένα σπίτι), υπάρχουν συνήθως και έμμεσες επιδράσεις. Παρόλο που αυτές οι επιδράσεις μπορεί να είναι λιγότερο εμφανείς, είναι συνήθως πιο επιβλαβείς και μπορούν να προσθέσουν χρόνια στην περίοδο ανάκαμψης από μια καταστροφή. Δεν υπάρχει πλήρης ανάκαμψη, οι φυσικές καταστροφές μπορούν να αλλάξουν για πάντα την ζωή μας.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τους φυσικούς κινδύνους γιατί οι ανθρώπινες δραστηριότητες αυξάνουν τη συχνότητα εμφάνισης τους, το μέγεθος και τη σφοδρότητά τους. Για παράδειγμα ένα κτήριο πάνω σε μία ασταθή πλαγιά προσθέτει βάρος στην πλαγιά και θα αυξήσει την πιθανότητα της κατάρρευσης της πλαγιάς. Η κατανόηση του πότε, που, γιατί και πως συμβαίνουν οι φυσικές καταστροφές είναι το πρώτο βήμα για να περιορίσουμε την επίδρασή τους στη ζωή μας.

Κυριακή 13 Μαρτίου 2016

Το Μονοπάτι του Γίγαντα (giant’s causeway)

Giant's Causeway, County Antrim
 Φωτογραφία: Maciek by Flickr
Το «μονοπάτι του γίγαντα» (giant’s causeway), είναι ένα εκθαμβωτικό αξιοθέατο που εντυπωσιάζει τους επισκέπτες με τις εξάγωνες πέτρες που εφάπτονται μεταξύ τους. Περίπου 40.000 στήλες βασάλτη απαρτίζουν αυτό το μνημείο της φύσης. Σε πολλά σημεία, η συμμετρία μεταξύ των βράχων είναι τέτοια, που δύσκολα πείθεται κανείς ότι η περιοχή είναι δημιούργημα της μητέρας φύσης.Κι όμως είναι.

 Φωτογραφία: Bronislav Kordovanik by Flickr
Εξήντα εκατομμύρια χρόνια πριν, η περιοχή Άντριμ της Βόρειας Ιρλανδίας, αποτέλεσε σημείο έντονης ηφαιστειακής δραστηριότητας, όταν το εξαιρετικά ρευστό και λιωμένο πέτρωμα αναγκάστηκε να αναδυθεί μέσα από ρωγμές για να σχηματίσει ένα εκτεταμένο οροπέδιο λάβας. Υπήρξαν τρεις περίοδοι ηφαιστειακής δραστηριότητας που είχαν ως αποτέλεσμα ανάλογες ροές, γνωστές ως Κάτω, Μεσαία και Άνω βασαλτικά πετρώματα.


 Φωτογραφία: Sean MacEntee by Flickr

Δευτέρα 29 Φεβρουαρίου 2016

Νέα Παγκόσμια Τεκτονική - Θεωρία των Λιθοσφαιρικών πλακών



Τα διάφορα γεωδυναμικά φαινόμενα που παρατηρούνται στη Γη (σεισμοί, ηφαίστεια, κτλ.) δεν παρουσιάζουν τυχαία γεωγραφική κατανομή πάνω στη Γη. Κατά τα τελευταία χρόνια 
50 χρόνια αναπτύχθηκε η θεωρία των λιθοσφαιρικών πλακών που προσπάθησε να εξηγήσει όλα σχεδόν τα γεωδυναμικά φαινόμενα. Η Νέα Παγκόσμια Τεκτονική στηρίχθηκε αργότερα στη θεωρία των λιθοσφαιρικών πλακών. Με τον όρο Νέα Παγκόσμια Τεκτονική εννοούμε το σύνολο των σύγχρονων υποθέσεων, ιδεών και θεωριών, που αναφέρονται στις οριζόντιες κυρίως κινήσεις γιγαντιαίων επιφανειακών κομματιών της Γης, στα αίτια που προκαλούν τις κινήσεις αυτές όπως επίσης και την συμβολή των κινήσεων αυτών στην διαμόρφωση της μορφολογίας της επιφάνειας της Γης (Παπαζάχος 1973).

Σήμερα το σύνολο σχεδόν των επιστημόνων παραδέχεται ότι οι οριζόντιες κινήσεις των λιθοσφαιρικών πλακών είναι υπεύθυνες για το σύνολο σχεδόν των γεωδυναμικών φαινόμενων. 

Η Νέα Παγκόσμια Τεκτονική βασίζεται κυρίως στις γεωφυσικές και γεωλογικές έρευνες που πραγματοποιήθηκαν κατά τα τελευταία 50 χρόνια. Αν και η θεωρία των λιθοσφαιρικών πλακών ή της Νέας Παγκόσμιας Τεκτονικής αναπτύχθηκε ευρέως μετά το 1960, ιδέες που αφορούσαν την μετακίνηση γήινων τεμαχίων, άρχισαν να διατυπώνονται στις αρχές του 17ου αιώνα.

 

Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΗΠΕΙΡΩΝ

 • Ο Αμερικανός φυσικός F.B. Taylor το 1910 και ο Γερμανός μετεωρολόγος Alfred Wegener το 1912 ήταν οι πρώτοι που διατύπωσαν την θεωρία της μετακίνησης των ηπείρων, με την έννοια που σήμερα την προσεγγίζουμε.
 • Υπολογίστηκε για πρώτη φορά ότι η μετακίνηση των ηπείρων άρχισε πριν 100-200 My. Με την θεωρία αυτή προσπάθησαν να εξηγήσουν την γεωμετρική και γεωλογική ομοιότητα των ακτών του Ατλαντικού και του Ινδικού ωκεανού, καθώς και τον σχηματισμό των των οροσειρών στο εμπρόσθιο τμήμα της ηπείρου που κινείται.
 • Ο Wegener πρόσεξε ότι υπήρχε συνέχεια εκατέρωθεν των πλευρών του Ατλαντικού σε παλιές τεκτονικές δομές, καθώς επίσης απολιθώματα ζώων και φυτών, χαρακτηριστικών της Αφρικής βρίσκονταν και στη νότια Αμερική. Αυτές οι παρατηρήσεις τον έκαναν να διατυπώσει την άποψη ότι γύρω στο Λιθανθρακοφόρο όλες οι ήπειροι ήταν ενωμένες σε μία που την ονόμασε Πανγαία ή Παγγαία



Οι σημερινές νότιες ήπειροι ήταν συγκεντρωμένες γύρω από έναν πόλο, ενώ οι βόρειες βρίσκονταν εκατέρωθεν του Ισημερινού. Γύρω από την Παγγαία υπήρχε ο πρωτο-Ειρηνικός ωκεανός ή Πανθάλασσα.

Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2016

Το ηφαίστειο Kilauea

   

Director/DP/Editor: Lance Page


Το ηφαίστειο Kilauea βρίσκεται στο Μεγάλο Νησί της Χαβάης και μπορεί να είναι το πιο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο . Έχει ξεσπάσει 61 φορές όπως είναι ιστορικά γνωστό και βρίσκεται σε μια κατάσταση συνεχούς ροής της λάβας από το 1983. Αυτό το βίντεο δείχνει την πρώτη φορά που ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με Kilauea, ένα ηφαίστειο σεβαστό ως ένα ζωντανό πράγμα από πολλούς νησιώτες.

"Πολλοί στη Χαβάη αποκαλούν τη λάβα ως «Πελέ» της Χαβάης, θεά της φωτιάς. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί οι νησιώτες τη θεωρούν σαν ένα ζωντανό πράγμα. Ήθελα η κάμερα να συλλάβει την ομορφιά και το μυστηριώδες της, καθώς και αφάνταστη δύναμη της, το φλογερό αίμα της Γης. Δεν έχω πάει ποτέ πουθενά αλλού στον πλανήτη που απαίτησε τον ίδιο σεβασμό και την ευαισθητοποίηση για το φυσικό περιβάλλον γύρω μου. Η απροσδόκητη ομορφιά αλλά και η ανησυχητική αίσθηση του κινδύνου. Το Kilauea πραγματικά άλλαξε τη ζωή μου." 
Lance Page

Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2016

Η επικίνδυνη ομορφιά των ηφαιστείων

Ηφαίστεια
Ο όρος ηφαίστειο προέρχεται από το θεό Ήφαιστο ( volcano, Vulcan). Υπάρχουν πολλά είδη ηφαιστείων. Οι εκρήξεις ποικίλλουν σε ένταση από απλές ροές (Χαβάη, Ισλανδία) μέχρι καταστροφικές εκρήξεις (Σαντορίνη, Πινατούμπο, Αγία Ελένη). Η μεγάλη πλειοψηφία των εκρήξεων περνάει απαρατήρητη, λόγω του ότι συμβαίνει υποθαλάσσια. 

Το μάγμα μπορεί να έχει ποικίλη σύσταση, αλλά το SiO 2 επικρατεί πάντα. Τα μάγματα και οι λάβες αποτελούνται από τα πιο συνήθη ορυκτά της Γης σε διάφορες αναλογίες: Si, Al, Fe, Ca, Mg, Na, K, H, και O. Το μάγμα έχει υψηλές θερμοκρασίες, είναι ρευστό και έχει τη δυνατότητα να ρέει. Το μάγμα είναι συνήθως μίγμα υγρού τήγματος και στερεών κρυστάλλων.
Διακρίνονται τρεις τύποι μάγματος, ανάλογα με την σύστασή τους: βασαλτικό, ανδεσιτικό και ρυολιθικό.

Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2015

Μάνη, σπήλαια Διρού

   

Βλυχάδα ή Γλυφάδα

Το τρίτο σπήλαιο της περιοχής Διρού, είναι το μοναδικό επισκέψιμο και το μεγαλύτερο γνωστό της χώρας, μήκους σχεδόν 3,5 χλμ. Βρίσκεται δυτικά της Αλεπότρυπας και είναι το γραφικότερο και καλύτερο λιμναίο σπήλαιο του κόσμου.
Για το θαυμάσιο διάκοσμό του, που είναι πλουσιότατος και πολύχρωμος το σπήλαιο κατέλαβε τη πρώτη θέση ανάμεσα στα τρία ωραιότερα λιμναία σπήλαια του κόσμου, τα άλλα δύο είναι το Παντιράκ της Νότιας Γαλλίας και η Ζάϊτα της Βηρυτού.


Ο θαυμαστός αρχιτέκτονας, η φύση, έφτιαξε πάνω στη γη υπερήφανα βουνά, δάση, λαγγάδια, ποτάμια και γραφικά ακρογιάλια, χωρίς όμως να αφήσει στείρα τα σωθικά της. Με βοηθό το νερό έφτιαξε έναν άλλο κόσμο: τα σπήλαια. (Άννα Πετροχείλου)

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2015

Μυστηριώδη ερημικά τοπία του πλανήτη μας




Αχανείς, μονότονες εκτάσεις χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον;

Οι έρημοι καταλαμβάνουν το ένα τρίτο της εδαφικής επιφάνειας της Γης και χωρίς αμφιβολία φιλοξενούν ορισμένα από τα πιο εντυπωσιακά, μαγευτικά και μυστηριώδη τοπία του πλανήτη, προσελκύοντας εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως.

Σπάνια ομορφιά σε ερημικές εκτάσεις, όπου κυριαρχούν μεγαλοπρεπείς αμμόλοφοι, τεράστιοι βραχώδεις σχηματισμοί ή απέραντες εκτάσεις καλυμμένες με… αλάτι όπου αντικατοπτρίζεται το φως του ηλίου.

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2015

Διαχρονικά Όνειρα

   

Οι περιοχές Utah, Arizona, Nevada, και California αποτελούν το χώρο στον οποίο έγιναν οι λήψεις του εντυπωσιακού αυτού βίντεο. Λήψεις βραδυνές και πληθώρα από ηλιοβασιλέματα και ανατολές αποτυπώνουν το εντυπωσιακό τοπίο με διαφορετικό φως. Ο  Julian Tryba  και ο Michael Sutton διάνυσαν μια απόσταση 3.000 μιλίων, μέσα σε τρεις εβδομάδες για να συλλέξουν το υλικό. Αντιμετώπισαν ακραίες καιρικές συνθήκες και πολλές δυσκολίες με αμοιβή τις υπέροχες αυτές εικόνες. 


Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2015

Φυσικό Πάρκο Λένα Pillars



Lena Pillars Nature Park

Λένα Pillars, Ρωσία. Είναι ένα Φυσικό Πάρκο - Μνημείο της Φύσης με εντυπωσιακούς βράχους που φθάνουν σε ύψος περίπου τα 100 μέτρα κατά μήκος της όχθης του ποταμού Λένα στο κεντρικό τμήμα της Δημοκρατία των Σαχά (Γιακουτία). Αυτοί οι σχηματισμοί παρήχθησαν από το ακραία ηπειρωτικό κλίμα της περιοχής, ετήσιο εύρος θερμοκρασίας περίπου 100 βαθμοί Κελσίου (από -60° C το χειμώνα έως +40° C το καλοκαίρι). Οι πυλώνες αποτελούνται 
από βραχώδεις αντηρίδες που απομονώνονται η μια από την άλλη, με βαθιές και απότομες ρεματιές ανάμεσα οι οποίες αναπτύχθηκαν από τον παγετό. Η διείσδυση του νερού στην επιφάνεια διευκόλυνε την κρυογονική διαδικασία (δράση ψύξης-απόψυξης), με αποτέλεσμα την διεύρυνση του χώρου ανάμεσα στους πυλώνες και την σταδιακή απομόνωσή τους. 
                                                                 


Οι πυλώνες συνθέτουν μια εξαιρετικά ασυνεχή ζώνη κατά μήκος του ποταμού σε μια ζώνη περίπου 150 μέτρα πλάτος.Το πάρκο συνολικά καταλαμβάνει μια τεράστια έκταση 1.272.150 εκταρίων.



Το Πάρκο έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής  Κληρονομιάς και σχετίζεται ιδιαίτερα με την γεωλογική ιστορία του πλανήτη, καθώς χρονολογικά εντάσσεται στην Κάμβια περίοδο (570.000.000 ως 510.000.000 έτη πριν), αποτελεί δηλαδή ένα χώρο όπου πραγματοποιήθηκε η «Κάμβρια έκρηξη» σημείο σταθμό για την εξέλιξη της ζωής της Γης, καθώς μετά από αυτήν ξεκινά η εμφάνιση των περισσότερων ζωντανών οργανισμών και ειδών για τον πλανήτη. 

Πηγή: unesco.org
περισσότερα: Lena Pillars

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2015

Στρωματο-ηφαίστεια

Τα στρωματο-ηφαίστεια ή σύνθετα ηφαίστεια είναι τα πιο εντυπωσιακά, αλλά και τα πιο επικίνδυνα ηφαίστεια. Το σχήμα τους είναι κωνικό, με τις χαμηλότερες πλευρές να είναι ομαλές και να γίνονται απότομες προς την κορυφή, όπου συνήθως βρίσκεται ένας απροσδόκητα μικρός κρατήρας.
Σήμερα θα γνωρίσουμε πέντε στρωματο-ηφαίστεια, που είναι γνωστά για το εξαιρετικά συμμετρικό κωνικό σχήμα τους.



                                          Το ηφαίστειο Shishaldin


Φωτογραφία C. Nye


Το ηφαίστειο Shishaldin είναι ένα μετρίως ενεργό ηφαίστειο, το οποίο βρίσκεται στο νησί Unimak, στο σύμπλεγμα των νησιών Aleutian της Αλάσκα. Είναι το ψηλότερο βουνό στα νησιά αυτά και το σχήμα του είναι συμμετρικά κωνικό. Πάνω από τα 2.000 μέτρα είναι σκεπασμένο με χιόνι και πάγο.
Οι ντόπιοι ονομάζουν το ηφαίστειο Sisquk, που σημαίνει "βουνό που δείχνει το δρόμο, όταν χάνομαι".


Φωτογραφία Tuggerdave





Το ηφαίστειο Taranaki


Φωτογραφία Robin van Murik



Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2015

Αζερμπαϊτζάν



Το τοπίο στην πόλη Gobustan του Αζερμπαϊτζάν θυμίζει λίγο ταινία επιστημονικής φαντασίας ή ακόμα καλύτερα εικόνες από τον… Άρη! Ο λόγος για τα πολλά μικρά ηφαίστεια που υπάρχουν στην περιοχή από τα οποία αναβλύζει παχιά γκρίζα λάσπη τα οποία πιστεύεται ότι έχουν θεραπευτικές ιδιότητες αν κάποιος επιλέξει να βουτήξει στο εσωτερικό τους. Η εμφάνισή τους ανάγεται στη ρωμαϊκή εποχή, ενώ πλήθος επιγραφών στα παρακείμενα βράχια μαρτυρούν την ύπαρξή τους από την αρχαιότητα. Υπολογίζεται ότι στην ευρύτερη περιοχή εντοπίζονται περισσότερα από 300 ηφαίστεια. Το απόκοσμο τοπίο είναι πόλος έλξης για χιλιάδες επισκέπτες, ντόπιους και ξένους, που επιζητούν να βουτήξουν στη λάσπη αλλά και να απαθανατίσουν στο φακό τους μερικές από τις πλέον παράδοξες εικόνες δια χειρός… φύσης!

Η ιστορία του πυρήνα της Γης ξαναγράφεται



Το εσωτερικό της Γης χωρίζεται σε έναν πυριτικό συμπαγή εξωτερικό φλοιό, έναν ημίρρευστο μανδύα, έναν ρευστό εξωτερικό πυρήνα ο οποίος είναι αρκετά πιο ιξώδης από τον μανδύα, καθώς και έναν στερεό εσωτερικό πυρήνα.

Ο εσώτερος πυρήνας της Γης αποτελείται από συμπαγή σίδηρο και έχει μέγεθος λίγο μεγαλύτερο από τον πλανήτη Πλούτωνα.

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Nature ρίχνει περισσότερο φως στη γεωλογική ιστορία του κέντρου της Γης.

Η διαμόρφωση του εσώτερου πυρήνα έχει τεράστια σημασία για τη ζωή στον πλανήτη, καθώς σε αυτόν οφείλεται το μαγνητικό πεδίο που προστατεύει τη Γη από την βλαβερή κοσμική ακτινοβολία που θα μετέτρεπε τη Γη σε έρημο.

Η νέα μελέτη τοποθετεί χρονικά νωρίτερα τη διαμόρφωση του πυρήνα της Γης πριν από ένα ως ενάμιση δισεκατομμύρια χρόνια και υποστηρίζει ότι ο πυρήνας της Γης διογκώνεται.

Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2015

Η επικίνδυνη έρημος Danakil



Στην έρημο Danakil που βρίσκεται στην Αιθιοπία ο επισκέπτης θα συναντήσει μια ενεργή ηφαιστειογενής περιοχή, με τοξικά αέρια, θειούχες λίμνες και υπερβολικά υψηλές θερμοκρασίες.



Είναι μια ηφαιστειογενής περιοχή όπου οι θερμές πηγές και η λάβα που εκλύεται από το ηφαίστειο δημιουργούν ένα μοναδικό τοπίο, που κάθε άλλο παρά γήινο μοιάζει. Το θείο και τα μεταλλικά άλατα δημιουργούν ένα περιβάλλον πολύχρωμο και εντυπωσιακό αλλά συνάμα καθόλου φιλικό στη ζωή...

Επιπλέον λόγω της δράσης ομάδων ανταρτών στην περιοχή το National Geographic έχει χαρακτηρίσει την έρημο Danakil σαν την πιο επικίνδυνη περιοχή του πλανήτη.


Παρόλο που αποτελεί ένα από τα πιο αφιλόξενα μέρη του κόσμου, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, οι οποίοι ευχαρίστως θα πλήρωναν για μια περιοδεία δύο εβδομάδων, όπως ο Tom Pfeiffer. Η Γερμανίδα ηφαιστειολόγος και ιδρύτρια του Vulcano Discovery, εξηγεί πως πιθανότατα αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μερικοί άνθρωποι νιώθουν μεγάλη έλξη για τα ασυνήθιστα τοπία ή την αίσθηση ότι βρίσκονται σε άλλο πλανήτη και αυτή ακριβώς την αίσθηση παίρνετε σε αυτό το απόκοσμο περιβάλλον. Όλοι θα συμφωνήσουν ότι η ομορφιά του τοπίου είναι μαγευτική, ωστόσο οι τολμηροί που θα θελήσουν να επισκεφθούν την έρημο θα πρέπει να πληρώσουν 4.600 δολάρια για μια περιοδεία τριών εβδομάδων και θα πρέπει να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν σκληρές συνθήκες.


http://unearth.pblogs.gr/2011/06/h-erhmos-danakil-sthn-aithiopia.html
http://www.travelstyle.gr/portal//destination_articles.php?dest_id=241&id=5332

Πέμπτη 16 Ιουλίου 2015

Υποβρύχιο Κολούμπο

Το υποθαλάσσιο ηφαίστειο του Κολούμπου βρίσκεται περίπου 8 km βορειοανατολικά της Σαντορίνης. Έχει ελλειπτικό σχήμα, υψώνεται 300 m από το βυθό και στο κέντρο του και στο κέντρο του υπάρχει μία καλδέρα διαμέτρου 3 km και βάθους 500 m. Εκτός από το κεντρικό ηφαίστειο υπάρχουν άλλοι 12 περίπου μικρότεροι κώνοι.

Η αξιοποίηση του δυναμικού της θαλάσσιας (βιοποικιλότητας και βιομηχανική βιοτεχνολογία ( 1 - 10 Σεπτεμβρίου, 2013). Η Δειγματοληψία διοργανώθηκε από το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Βιολογίας , Βιοτεχνολογίας και Υδατοκαλλιέργειας ( IMBBC - ΕΛΚΕΘΕ ) με το ωκεανογραφικό  ΑΙΓΑΙΟ και το υποβρύχιο τηλεκατευθυνόμενο MAX - ROV του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών . Το ΕΛΚΕΘΕ έχει εκπονήσει σειρά ερευνητικών αποστολών με αντικείμενο την γεωλογική δομή του ηφαιστειακού πεδίου της Σαντορίνης, από τις νησίδες Χριστιανά, την καλδέρα της Θήρας μέχρι το υποθαλάσσιο ηφαίστειο του Κολούμπο και τους άλλους ηφαιστειακούς δόμους στη λεκάνη της Ανύδρου.

Το βίντεο παρουσιάζει εικόνες από το υποθαλάσσιο ανάγλυφο της ευρύτερης περιοχής, ηφαιστειακές δομές και τη διαδικασία της δειγματοληψίας που έγινε από το ΕΛΚΕΘΕ.



  

Περισσότερα στοιχεία για το Κολούμπο εδώ: http://www.geo.auth.gr

Σύμπαν

Σύμπαν