Coober Pedy: η υπόγεια πόλη του οπαλίου!

To Coober Pedy στη Νότια Αυστραλία είναι η μοναδική περιοχή σε όλο τον κόσμο που γίνεται συστηματική εξόρυξη οπαλίου.
Στην απομακρυσμένη έρημο της Νότιας Αυστραλίας εκεί που οι θερμοκρασίες υπερβαίνουν ακόμα και τους 50 βαθμούς Κελσίου, 850 χιλιόμετρα βόρεια από την Αδελαϊδα της Αυστραλίας βρίσκεται το Coober Pedy, η μοναδική υπόγεια πόλη του κόσμου…
Η μικρή πόλη του Coober Pedy στη Νότια Αυστραλία είναι η μοναδική περιοχή σε όλο τον κόσμο που γίνεται συστηματική εξόρυξη οπαλίου, ενός πολύτιμου λίθου για χάρη του οποίου καταφθάνουν πλέον στην περιοχή κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες από όλο τον κόσμο.

Πρωτοπόροι στην αναζήτηση αυτού του σπάνιου ορυκτού έχουν διαχρονικά αναδειχθεί οι Έλληνες, οι οποίοι αποτελούν το μισό του πληθυσμού της μικρής πόλης των 3.500 κατοίκων.

Όπως λέγεται, την ύπαρξη του οπαλίου στην περιοχή ανακάλυψαν Βρετανοί ερευνητές το 1914 ακολουθώντας τα... κουνέλια, τα οποία άνοιγαν τρύπες στην άμμο και έφερναν στην επιφάνεια τους πολύτιμους λίθους.

Κοράλλια και λεύκανση

Αυτές οι εικόνες είναι μια επιλογή φωτογραφιών που ελήφθησαν πρόσφατα κοντά στο Lizard Island στα ανοικτά της βόρειας ακτής του Queensland.

Τεκμηριώνουν την εν εξελίξει λεύκανση στο Great Barrier Reef, στην Αυστραλία, καθώς οι θερμοκρασίες των ωκεανών συνεχίσουν να κινούνται προς τα πάνω λόγω της κλιματικής αλλαγής.

Το Great Barrier βρίσκεται στα ανοικτά των ακτών του Queensland στην Αυστραλία και είναι το μεγαλύτερο σύστημα κοραλλιογενών υφάλων στον κόσμο, καθώς αποτελείται από περίπου 3.000 επιμέρους υφάλους και 920 νησιά. Υποστηρίζει μια απίστευτη ποικιλία ζωής και ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς το 1981, ενώ είναι ένα από τα επτά φυσικά θαύματα του κόσμου.

Μέχρι σήμερα τα κοράλλια έχουν συχνά βαθύ καφέ ή χακί-πράσινο χρώμα. Αυτά τα χρώματα προέρχονται από τη συμβιωτική άλγη (μερικές φορές ονομάζεται zooxanthellae) που συνυπάρχει με τους κοραλλιογενείς πολύποδες.Αυτό συμβαίνει πριν τη διαδικασία της λεύκανσης.

Φωτογραφία: Justin Marshall/coralwatch.org

Κατά τη διάρκεια της λεύκανσης, η συμβιωτική άλγη αναχωρεί και έτσι μπορούμε να δούμε υπέροχους χρωματιστούς πολύποδες. Μερικές φορές, οι πολύποδες είναι διαφανείς και βλέπουμε μόνο το λευκό σκελετό από κάτω. Άλλοι έχουν έντονα χρώματα, όπως φαίνεται εδώ.

Φωτογραφία: Justin Marshall/coralwatch.org

Αλλά ακόμα και αν τα κοράλλια αποκτήσουν το λευκό χρώμα απέχουν πολύ από το να είναι ευχαριστημένα. Μόλις επιτευχθεί το τελικό στάδιο της διαδικασίας λεύκανσης, είναι πιθανό το κοράλλι να έχει πιεστεί για μέρες ή εβδομάδες. Μπορεί να ανακτήσει αργά δυνάμεις - με την εκ νέου απόκτηση των συμβιωτών του φίλων - ή μπορεί να πεθάνει, έχοντας ξεμείνει από ενέργεια σε απουσία της συμβιωτικής άλγης που του παρέχει υδατάνθρακες. Συχνά συμβαίνει το κοράλλι να είναι καλυμμένο με μια ταινία του χλοοτάπητα άλγη, η οποία καταλαμβάνει τα τμήματα του υφάλου που προηγουμένως κατοικούνταν από υγιή κοράλλια.

Φωτογραφία: Justin Marshall/coralwatch.org

Δυστυχώς, αυτό που βλέπουμε σήμερα στο βόρειο τμήμα του Great Barrier Reef είναι το θάνατο πολλών κοραλλιών. Όμως, η λεύκανση σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι αλλόκοτα όμορφη, όταν τα κοράλλια ρίχνουν τους μανδύες από φύκια και αποκαλύπτουν τους εαυτούς τους.

Φωτογραφία: Justin Marshall/coralwatch.org