Οι επισκέπτες στο νησί Σαχαλίνη στην Ανατολική Ρωσία, έχουν την ευκαιρία να δουν ένα μοναδικό φυσικό φαινόμενο. Το ηφαίστειο λάσπης Πουγκατσέβσκιγι που από ψηλά μοιάζει με ένα τεράστιο ανθρώπινο μάτι.
Αυτό το απίστευτο και σπάνιο φυσικό φαινόμενο συνελήφθη από το φωτογράφο Μιχαήλ Μιχαήλοφ, ο οποίος αρχικά τρόμαξε όταν είδε το παράξενο σχήμα ματιού στη λάσπη, καθώς πετούσε πάνω από την ανατολική Ρωσία.
Όταν το δει κανείς από ψηλά, το κέντρο του ηφαιστείου μοιάζει με κόρη ματιού, με την περιβάλλουσα λάσπη να μοιάζει με καφέ ίριδα με φλέβες.
Τα ηφαίστεια λάσπης είναι σχηματισμοί που δημιουργούνται κανονικά από την γεωλογική έκκριση αερίων και υγρών, καθώς συσσωρεύεται η πίεση κάτω από τη γη και η λάσπη απελευθερώνεται στην επιφάνεια, δημιουργώντας έτσι ένα ασυνήθιστο μοτίβο.
Μιλώντας για την εμπειρία του, ο Μιχαήλοφ αναφέρει, «δεν είχα δει κάτι τέτοιο ποτέ πριν. Υπάρχουν πάρα πολλά ηφαίστεια λάσπης στον κόσμο και αυτό είναι γνωστό. Αλλά δεν έχω δει ποτέ κάποιο που να μοιάζει με μάτι. Δημιουργεί μία πολύ όμορφη θέα, σαν να κοιτάζουμε το μάτι της γης, ιδίως πάνω σε ελικόπτερο. Είναι σίγουρα ένα σπάνιο φαινόμενο»
Ο Εθνικός Δρυμός Plitvice είναι το πιο δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο της Κροατίας και αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1979 . Βρίσκεται περίπου στα μισά του δρόμου μεταξύ της πρωτεύουσας πόλης του Ζάγκρεμπ και του Ζαντάρ . Οι λίμνες Plitvice είναι ένα από τα μέρη που πρέπει να δείτε οπωσδήποτε στην Κροατία .
Η ομορφιά του Εθνικού Πάρκου οφείλεται στις δεκαέξι λίμνες του , που συνδέονται μεταξύ τους με μια σειρά από καταρράκτες στα καταπράσινα δάση της Κροατίας.Στο Πάρκο ζουν ελάφια, αρκούδες, λύκοι, αγριόχοιροι και σπάνια είδη πουλιών. Το Εθνικό Πάρκο καλύπτει μια συνολική έκταση 300 τετραγωνικών χιλιομέτρων .
Το Πάρκο είναι ανοιχτό καθημερινά όλο το χρόνο , με διευρυμένο ωράριο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ( συνήθως τις 7:00 π.μ. ως τις 20:00 ) . Υπάρχει ένα εισιτήριο η τιμή του οποίου είναι συμβολική για την συντήρηση και την προστασία του Πάρκου.
Πραγματικά δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να περπατήσετε μέσα στο πάρκο παρατηρώντας το όμορφο περιβάλλον και να θαυμάσετε τη λίμνες , τους καταρράκτες , τη φύση και την άγρια ζωή . Στο Πάρκο διατίθενται χάρτες για μια σειρά από διαφορετικά μονοπάτια διαφόρων διαδρομών, που μπορούν να τους πάρουν οι επισκέπτες μόλις φτάσουν σε μία από τις δύο εισόδους . Υπάρχει επίσης μια βάρκα μεταφέρει επισκέπτες από τη μία πλευρά της μεγαλύτερης λίμνης στην άλλη . Αυτό το καραβάκι λειτουργεί όλο το χρόνο , συχνότερα όμως κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Λειτουργεί επίσης και ένα τρένο με συγκεκριμένη διαδρομή.
Το καλύτερο από όλα στις Λίμνες Plitvice είναι ότι δεν είναι μόνο καλοκαιρινός προορισμός αλλά ένα εκπληκτικό μέρος για οποιαδήποτε στιγμή του έτους . Ακόμα και το χειμώνα το πάρκο είναι ανοιχτό και χιονισμένο . Το εστιατόριο Licka kuca βρίσκεται κοντά στην είσοδο
1 και σερβίρει παραδοσιακό φαγητό από την περιοχή Lika της Κροατίας, στην οποία βρίσκονται και οι Λίμνες .
Το κολύμπι ( ή οποιοδήποτε άλλη δραστηριότητα μέσα στο νερό ) απαγορεύονται έτσι ώστε τα υπέροχα νερά του πάρκου να διατηρούνται! Τέλος είναι δυνατόν να παραμείνετε εντός του Πάρκου σε ένα από τα τρία ξενοδοχεία του ( τα οποία είναι όλα συγκεντρωμένα κοντά στην Είσοδο 2 ) ή σε κάμπινγκ , στο camping Korana ( το οποίο αποτελείται από bungalows) , το οποίο βρίσκεται περίπου 7 χιλιόμετρα από την είσοδο 1 . Μια άλλη κατασκήνωση , το camping Borje βρίσκεται σε απόσταση 15 χλμ. από την Είσοδο 2 . Υπάρχει ακόμη και ένα άλλο ξενοδοχείο , το Hotel Grabovac , που επίσης βρίσκεται 12 χιλιόμετρα βόρεια του Πάρκου.
Το υποθαλάσσιο ηφαίστειο του Κολούμπου βρίσκεται περίπου 8 km βορειοανατολικά της Σαντορίνης. Έχει ελλειπτικό σχήμα, υψώνεται 300 m από το βυθό και στο κέντρο του και στο κέντρο του υπάρχει μία καλδέρα διαμέτρου 3 km και βάθους 500 m. Εκτός από το κεντρικό ηφαίστειο υπάρχουν άλλοι 12 περίπου μικρότεροι κώνοι.
Η αξιοποίηση του δυναμικού της θαλάσσιας (βιοποικιλότητας και βιομηχανική βιοτεχνολογία ( 1 - 10 Σεπτεμβρίου, 2013). Η Δειγματοληψία διοργανώθηκε από το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Βιολογίας , Βιοτεχνολογίας και Υδατοκαλλιέργειας ( IMBBC - ΕΛΚΕΘΕ ) με το ωκεανογραφικό ΑΙΓΑΙΟ και το υποβρύχιο τηλεκατευθυνόμενο MAX - ROV του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών . Το ΕΛΚΕΘΕ έχει εκπονήσει σειρά ερευνητικών αποστολών με αντικείμενο την γεωλογική δομή του ηφαιστειακού πεδίου της Σαντορίνης, από τις νησίδες Χριστιανά, την καλδέρα της Θήρας μέχρι το υποθαλάσσιο ηφαίστειο του Κολούμπο και τους άλλους ηφαιστειακούς δόμους στη λεκάνη της Ανύδρου. Το βίντεο παρουσιάζει εικόνες από το υποθαλάσσιο ανάγλυφο της ευρύτερης περιοχής, ηφαιστειακές δομές και τη διαδικασία της δειγματοληψίας που έγινε από το ΕΛΚΕΘΕ.
Στα μαγεμένα νερά της λίμνης των Μεδουσών ή Jellyfish Lake , που βρίσκεται στο νησί της Eil Malk στο Παλάου ή Palau υπάρχει ένα διαφορετικό είδος μεδουσών. Η λίμνη είναι το σπίτι για περίπου 13 εκατομμύρια μέδουσες που μετακινούνται από την ανατολική πλευρά της λίμνης προς τα δυτικά νωρίς κάθε πρωί,επιστρέφοντας στα δυτικά το απόγευμα. Αντίθετα με τις περισσότερες μέδουσες, αυτό το συγκεκριμένο είδος έχει τόσο ήπιο, σχεδόν μη ανιχνεύσιμο δηλητήριο και το τσίμπημα γίνεται ελάχιστα αισθητό στο ανθρώπινο δέρμα, γεγονός που καθιστά δυνατό να κολυμπήσει κανείς μέσα στη λίμνη, χωρίς να υποστεί βλάβη. YouTube Ο δημιουργός mikeyk730 τράβηξε αυτά τα υποβρύχια πλάνα από αυτό το καταπληκτικό είδος μεδουσών.
Η παραπάνω εικόνα δείχνει την ποσότητα νερού πάνω στον πλανήτη. Αν και το νερό αποτελεί το 70% της συνολικής επιφάνειας της Γης, επειδή οι ωκεανοί και οι θάλασσες δεν είναι τόσο βαθιές όσο η λιθόσφαιρα, το συνολικό νερό δημιουργεί μια "σταγόνα" με ακτίνα μικρότερη των 700 χλμ. μισή δηλαδή από την ακτίνα της Σελήνης.
Το τηλεσκόπιο Eso είναι ένα τεράστιο τηλεσκόπιο που βρίσκεται στη Χιλή και αναζητά εικόνες από τους μακρινούς αστερισμούς. Η εικόνα είναι από τη Μέδουσα του Nebula γνωστή και ως Abell 21 ή Sharpless 2-274.
Ο όρος Nebula σημαίνει πλανητικό νεφέλωμα και ο μηχανισμός για τη διαμόρφωση των πλανητικών νεφελωμάτων πιστεύεται ότι είναι η εξής: στο τέλος της ζωής ενός αστεριού, κατά τη διάρκεια της φάσης του ερυθρού γίγαντα, τα εξωτερικά στρώματα του άστρου αποβάλλονται από ισχυρούς αστρικούς ανέμους . Τελικά, το μεγαλύτερο μέρος της ατμόσφαιρας του κόκκινου γίγαντα εκπέμπει υπεριώδη ακτινοβολία . Απορροφώντας υπεριώδες φως το κέλυφος του νεφελώδη φυσικού αερίου γύρω από το κεντρικό άστρο, εμφανίζεται ως ένα φωτεινό χρωματιστό πλανητικό νεφέλωμα σε διάφορα διακριτά ορατά μήκη κύματος.
Το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο (ESO) αποτελεί ένα κορυφαίο διακρατικό μέσο αστρονομικής έρευνας.
Η ιδέα ενός κοινού Ευρωπαϊκού αστεροσκοπείου συζητήθηκε για πρώτη φορά το 1953 στο Leiden της Ολλανδίας. Στις 5 Οκτωβρίου του 1962 εκπρόσωποι πέντε Ευρωπαϊκών κρατών –του Βελγίου, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας και της Σουηδίας– υπογράφουν τη σχετική Σύμβαση Ίδρυσης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Αστρονομικής Έρευνας του Νότιου Ημισφαιρίου, που έκτοτε θα μείνει γνωστό ως το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο. Έναν περίπου χρόνο αργότερα, ο Otto Heckmann, τότε Γενικός Διευθυντής του ESO, συμφωνεί με την Κυβέρνηση της Χιλής να κατασκευαστεί εκεί το νέο αστεροσκοπείο. Η σχετική τοποθεσία επιλέγεται την άνοιξη του 1964: ένα όρος 2.400 m, περίπου 600 km βόρεια από το Σαντιάγκο της Χιλής, που εξαιτίας του χαρακτηριστικού του σχήματος ονομάστηκε La Silla – η καρέκλα. Προς τα τέλη Νοεμβρίου του 1966 ξεκινά τις παρατηρήσεις του το πρώτο τηλεσκόπιο του ESO, ενώ μέχρι τα επίσημα εγκαίνια του αστεροσκοπείου La Silla στις 25 Μαρτίου 1969 και με την είσοδο της Δανίας, τα μέλη του ESO αυξάνονται κατά ένα και εγκαθίστανται εκεί και άλλα τηλεσκόπια.
Τον Νοέμβριο του 1976 το νέο τηλεσκόπιο των 3,6 m πραγματοποιεί τις πρώτες παρατηρήσεις, ενώ πέντε χρόνια αργότερα εγκαινιάζονται τα νέα κεντρικά γραφεία του ESO στο Garching, κοντά στο Μόναχο. Το 1982 το ESO υποδέχεται δύο ακόμη κράτη-μέλη, την Ελβετία και την Ιταλία, ενώ ένα χρόνο αργότερα ξεκινά τη λειτουργία του το τηλεσκόπιο των 2,2 m MPG/ESO. Το 1989 εγκαθίσταται στο La Silla το Τηλεσκόπιο Νέας Τεχνολογίας (New Technology Telescope, NTT), το πρώτο τηλεσκόπιο στον κόσμο που διαθέτει κάτοπτρο ελεγχόμενο από ηλεκτρονικό υπολογιστή. Η νέα αυτή τεχνολογία, γνωστή ως ενεργή οπτική, αναπτύχθηκε από επιστήμονες του ESO και χρησιμοποιείται σήμερα στα περισσότερα από τα μεγάλα επίγεια τηλεσκόπια.
Ήδη, όμως, 2 χρόνια νωρίτερα, το Συμβούλιο του ESO είχε εγκρίνει την υλοποίηση ενός από τα μεγαλύτερα ως τότε ερευνητικά προγράμματα επίγειας αστρονομίας. Αυτό δεν ήταν άλλο απ’ την κατασκευή του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου (Very Large Telescope, VLT) στο Cerro Paranal της ερήμου Atacama, που η Χιλιανή κυβέρνηση δώρισε στο ESO το 1988. Έτσι, λοιπόν, με το πέρας της δεκαετίας του ‘80 το ESO διαθέτει ήδη ένα πλήρως εξοπλισμένο και λειτουργικό αστεροσκοπείο στο La Silla και σχεδιάζει παράλληλα το νέο του αστεροσκοπείο, που στο εξής θα αποτελεί σημείο αναφοράς στον τομέα της επίγειας αστρονομίας. Μέχρι το 2000 εγκαθίστανται οι 4 τηλεσκοπικές μονάδες του VLT, καθεμία εξοπλισμένη με κάτοπτρο διαμέτρου 8,2 m, ενώ με το πέρας του 2007 ολοκληρώνεται και η εγκατάσταση τεσσάρων μικρότερων, που όλα μαζί μπορούν να λειτουργήσουν ως ένα τεράστιο συμβολόμετρο με ισοδύναμη διάμετρο κατόπτρου της τάξης των 200 m. Το VLT, που ανιχνεύει το ορατό και υπέρυθρο φάσμα της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, θεωρείται σήμερα ως το πλέον παραγωγικό επίγειο τηλεσκόπιο του κόσμου.
Στις αρχές του 21ου αιώνα το ESO έχει πλέον καθιερωθεί ως ένας από τους κορυφαίους οργανισμούς αστρονομικής έρευνας στον κόσμο, κι αυτό είναι μόνο η αρχή. Τα τηλεσκόπια του Αστεροσκοπείου La Silla αναβαθμίζονται και εξοπλίζονται με νέα επιστημονικά όργανα, μεταξύ των οποίων και το HARPS, τον κορυφαίο στον κόσμο «κυνηγό» εξωπλανητών. Σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Ραδιοαστρονομίας Max Planck και το Διαστημικό Αστεροσκοπείο Onsala, το ESO κατασκευάζει και θέτει σε λειτουργία το 2005 το τηλεσκόπιο APEX (Atacama Pathfinder Experiment) για την ανίχνευση και μελέτη της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, που βρίσκεται μεταξύ του υπέρυθρου φάσματος και των ραδιοκυμάτων. Εγκατεστημένο στο υψίπεδο Chajnantor σε υψόμετρο 5.000 m, το APEX είναι ο προπομπός ενός πολύ μεγαλύτερου ερευνητικού προγράμματος, του ALMA (Atacama Large Millimetre/submillimetre Array). Το ALMA θα αποτελείται από 66 κεραίες, οι οποίες θα λειτουργούν ως ένα γιγάντιο τηλεσκόπιο, ικανό να ανιχνεύει χιλιοστομετρικά και υποχιλιοστομετρικά μήκη κύματος, και παρόλο που η κατασκευή του δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, οι πρώτες αστρονομικές παρατηρήσεις έχουν ήδη ξεκινήσει.
Μέχρι το 2009, με την είσοδο της Πορτογαλίας, της Μεγάλης Βρετανίας, της Φινλανδίας, της Ισπανίας, της Τσεχίας και της Αυστρίας, τα κράτη-μέλη του ESO αυξάνουν σε 14, ενώ με την επικείμενη επικύρωση της ιδιότητάς της ως μέλους, η Βραζιλία θα αποτελέσει το 15ο κράτος-μέλος του ESO, αλλά και το πρώτο μη προερχόμενο από Ευρωπαϊκή χώρα. Παράλληλα, το 2009 εγκαθίσταται στο Paranal το νέο τηλεσκόπιο VISTA, το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο επισκοπήσεων του κόσμου, σχεδιασμένο να ανιχνεύει την εγγύς υπέρυθρη ακτινοβολία, ενώ το 2011 ξεκινά τη λειτουργία του το VST, το μεγαλύτερο οπτικό τηλεσκόπιο επισκοπήσεων του κόσμου. Παρόλ’ αυτά, το ESO ήδη σχεδιάζει το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο του κόσμου, το οποίο αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία στις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Με κάτοπτρο της τάξης των 40 m, το Εξαιρετικά Μεγάλο Τηλεσκόπιο της Ευρώπης (European Extremely Large Telescope, E-ELT), όπως είναι γνωστό, θα είναι «το μεγαλύτερο μάτι της ανθρωπότητας στον ουρανό».
Είναι αδύνατο να παρουσιαστούν, έστω και εν συντομία, οι μεγάλες επιστημονικές ανακαλύψεις που προέκυψαν με τη βοήθεια των τηλεσκοπίων του ESO. Αξίζει να θυμηθούμε μία απ’ τις κορυφαίες της τελευταίας εικοσαετίας, που δεν είναι άλλη από την επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν το 1998 δύο ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες, μελετώντας –και με τη βοήθεια τηλεσκοπίων του La Silla– τις αποστάσεις συγκεκριμένων υπερκαινοφανών άστρων. Για την ανακάλυψή τους αυτή οι δύο ομάδες τιμήθηκαν με το Νόμπελ Φυσικής 2011.
Συνεχώς στην αιχμή των τεχνολογικών εξελίξεων, το ESO είναι πανέτοιμο να αντιμετωπίσει νέες και άγνωστες ακόμη περιοχές της επιστημονικής διερεύνησης. Πηγή: Ίδρυμα Ευγενίδου περισσότερα: http://www.eso.org/public/about-eso/
Γεωθερμία ή Γεωθερμική ενέργεια ονομάζουμε τη φυσική θερμική ενέργεια της Γης που διαρρέει από το θερμό εσωτερικό του πλανήτη προς την επιφάνεια. Η μετάδοση θερμότητας πραγματοποιείται με δύο τρόπους:
α) Με αγωγή από το εσωτερικό προς την επιφάνεια.
β) Με ρεύματα μεταφοράς, που περιορίζονται όμως στις ζώνες κοντά στα όρια των λιθοσφαιρικών πλακών, λόγω ηφαιστειακών και υδροθερμικών φαινομένων.
Μεγάλη σημασία για τον άνθρωπο έχει η αξιοποίηση της γεωθερμικής ενέργειας για την κάλυψη αναγκών του, καθώς είναι μια πρακτικά ανεξάντλητη πηγή ενέργειας. Ανάλογα με το θερμοκρασιακό της επίπεδο μπορεί να έχει διάφορες χρήσεις.
Πώς θα σας φαινόταν να ζείτε κυριολεκτικά μέσα σε ένα ηφαίστειο; 205 Ιάπωνες ζουν έτσι ακριβώς, αφού το νησί Αογκασίμα που βρίσκεται στο αρχιπέλαγος Ιζου, είναι ένας ενεργός κρατήρας.
To μικρό τροπικό ηφαιστειογενές νησί της Ιαπωνίας βρίσκεται 222 μίλια μακριά ατό το Τόκιο και η συνολική του έκταση είναι 9 τετραγωνικά χιλιόμετρα, που σημαίνει ότι ένας επισκέπτης μπορεί να το εξερευνήσει περπατώντας. Η τελευταία έκρηξη του ηφαιστείου σημειώθηκε το 1781 σκοτώνοντας περίπου τους μισούς κατοίκους, αναγκάζοντας όσους επιβίωσαν να εγκαταλείψουν το νησί για περίπου 50 χρόνια.
Σήμερα, όσο περίεργο και αν ακούγεται οι κάτοικοι του νησιού ζουν μία ήσυχη ζωή εκεί, χαλαρώνοντας στη γεωθερμική σάουνα που τροφοδοτείται από καυτούς ατμούς οι οποίοι βγαίνουν από τη μία πλευρά του μεγάλου κρατήρα. Βλέποντας τις εκπληκτικές φωτογραφίες το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι οι Ιάπωνες κάτοικοι του Αογκασίμα με τη μυστηριώδη γοητεία, εκτός από λάτρεις της φύσης είναι και πολύ θαρραλέοι!
Όρος Έβερεστ. Το βουνό που, όσο κανένα άλλο, έχει αιχμαλωτίσει τη φαντασία
του ανθρώπου και έχει δοκιμάσει τα όρια αντοχής των επίδοξων κατακτητών του.
Στο παρόν άρθρο, καταγράφονται μερικά μόνο από τα ρεκόρ, τις πρωτιές και
διάφορα άλλα σημαντικά γεγονότα και στοιχεία που σχετίζονται με την ψηλότερη
κορυφή του κόσμου.
1. Ο Νεοζηλανδός Sir Edmund Hillary και ο Νεπαλέζος Tenzing Norgay ήταν οι πρώτοι
άνθρωποι που ανέβηκαν στην κορυφή του βουνού στις 29 Μαΐου 1953.
2. Μια Ελβετική αποστολή το 1952 απέτυχε να κατακτήσει την κορυφή, σταματώντας μόλις
250 μ. χαμηλότερα.
3. Ο Sir Edmund Hillary ήταν, επίσης, ο πρώτος άνθρωπος που κατέκτησε τους
"Τρεις Πόλους", δηλ. τον Βόρειο Πόλο, τον Νότιο Πόλο, καθώς και την κορυφή
του Έβερεστ.
4. Οι Αμερικανοί ορειβάτες Willi Unsoeld και Tom Hornbein ήταν οι πρώτοι που ανέβηκαν
στην κορυφή το 1963 μέσω της φοβερής Everest West Ridge.
5. Το 1974 ήταν η μοναδική σεζόν όπου κανένας ορειβάτης δεν ανέβηκε στην κορυφή.
6. Ο Reinhold Messner ήταν ο πρώτος ορειβάτης που ανέβηκε στην κορυφή του Έβερεστ
χωρίς τη χρήση οξυγόνου το 1978.
7. O Peter Hillary, γιος του Edmund Hillary, ανέβηκε στην κορυφή το 1990, γράφοντας
ιστορία μιας και αυτός κι ο πατέρας του έγιναν το πρώτο ζευγάρι πατέρας-γιος που
κατέκτησαν την κορυφή.
8. Ο Ιάπωνας Yuichiro Miura το 2013 έγινε ο γηραιότερος ορειβάτης που ανέβηκε στην
κορυφή του Έβερεστ. Ήταν 80 ετών και 224 ημερών.
9. Ο Αμερικανός Jordan Romero είναι ο νεαρότερος άνδρας που ανέβηκε στην κορυφή.
Όταν στις 22 Μαΐου του 2010 αντίκρισε τον κόσμο από το ψηλότερο σημείο του ήταν μόλις
13 ετών και 310 ημερών.
10. Στις 25 Μαΐου του 2014 η Ινδή ορειβάτισσα Malavath Purna ανέβηκε στην κορυφή του
κόσμου και έγινε η νεαρότερη γυναίκα που πετυχαίνει από το επίτευγμα. Ήταν μόλις 13
ετών και 330 ημερών.
11. Ο Νεπαζέλος Apa Sherpa κατέχει το ρεκόρ των περισσότερων αναβάσεων στην κορυφή.
Μόλις 21 !!!
12. Ο Νεπαλέζος Churim Sherpa είναι ο μοναδικός ορειβάτης που ανέβηκε 2 φορές στην
κορυφή μέσα στην ίδια ορειβατική σεζόν. Το γεγονός έλαβε χώρα το 2012.
13. Οι Πολωνοί Leszka Cichy και Krysztof Wielicki είναι οι πρώτοι ορειβάτες που το 1980
ολοκλήρωσαν την πρώτη επιτυχημένη χειμερινή ανάβαση στο Έβερεστ.
14. Ο Νεπαλέζος Babu Chiri Sherpa κατέχει το ρεκόρ παραμονής στην κορυφή. Το 1999
απόλαυσε τη θέα από τη στέγη της γης για 21 ώρες !!!
15. Ο Νεπαλέζος Pem Dorjee κατέχει το ρεκόρ της γρηγορότερης ανάβασης στην κορυφή,
με αφετηρία το Base Camp. Στις 21 Μαΐου του 2004 χρειάστηκε 8 ώρες και 10 λεπτά για να
ολοκληρώσει την ανάβαση.
16. Το 1975 η Γιαπωνέζα Junko Tabei έγινε η πρώτη γυναίκα που ανέβηκε στην κορυφή.
17. Το 2013 η Ινδή Arunima "Sonu" Sinha έγινε η πρώτη ανάπηρη γυναίκα που κατέκτησε
την κορυφή του βουνού. Είχε χάσει ένα από τα πόδια της σε ατύχημα με τρένο στην ιδιαίτερη
πατρίδα της.
18. Ένα ανδρόγυνο από το Νεπάλ, ο Pem Dorjee και η Moni Mulepati, ήταν το πρώτο ζευγάρι
που παντρεύτηκε στην κορυφή του βουνού το 2005.
19. Το βουνό οφείλει το όνομά του στον Βρετανό George Everest, διευθυντή ενός τμήματος
της Μεγάλης Τριγωνομετρικής Έρευνας της Ινδίας. Η ειρωνεία είναι ότι ο Everest δεν είχε
δει πότε του το βουνό. Η ονοματοδοσία έγινε το 1856.
20. Η ύπαρξη του Έβερεστ επιβεβαιώθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1850 από τη
Μεγάλη Τριγωνομετρική Έρευνα της Ινδίας.
21. Το υψόμετρο του Έβερεστ μετρήθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1850 από τον Ινδό
μαθηματικό Radhanath Skidar, ο οποίος υπολόγισε το υψόμετρο του στα 8.840 μέτρα,
ένα καταπληκτικό επίτευγμα για την εποχή του. Σήμερα, με τη χρήση δορυφορικών
αλτιμέτρων, έχουμε υπολογίσει το ύψος του βουνού στα 8.850 μέτρα, μια διαφορά μόλις
10 μέτρων.
22. Αρχικά το Έβερεστ είχε ονομαστεί Peak XV από τον συνταγματάρχη Waugh που
παρατήρησε το βουνό από το Darjeeling τη δεκαετία του 1850.
23. Στα Νεπαζέλιζα το βουνό ονομάζεται Sagarmatha που σημαίνει "μέτωπο του ουρανού",
και στα Θιβετιανά Chomolungma που σημαίνει "Θεά Μητέρα της Γης".
24. Το 2011, μια ομάδα του Google Maps πέρασε 2 εβδομάδες στην περιοχή του βουνού,
συλλέγοντας φωτογραφίες κατά μήκος της δημοφιλούς πεζοπορικής διαδρομής Everest Base
Camp Trek.
25. Η πρώτη πτήση πάνω από την κορυφή του Έβερεστ έγινε το 1933, όταν οι Βρετανοί
David Douglas-Hamilton και David Flower MacIntyre πέταξαν με ένα Westland PV-3
δίπλανο πάνω από το ψηλότερο σημείο της γης. 26. Ο Γάλλος Didier Delsalle είναι ο πρώτο άνθρωπος που προσγείωσε ένα ελικόπτερο
πάνω στην κορυφή το 2005. Η προσπάθειά του πέτυχε με τη χρήση ενός ελικοπτέρου
Rotocraft AS350 B3. Δείτε το παρακάτω video:
27. To 2000 o Σλοβένος σκιέρ Davorin Karnicar κατέβηκε με σκι 3.500 μέτρα από την κορυφή
μέχρι το Base Camp. 28. Ο Γάλλος Marco Siffredi και ο Αυστριακός Stefan Gatt κατέβηκαν από την κορυφή με
snowboard το 2001. Την επόμενη χρονιά ο Marco Siffredi διάλεξε μια δυσκολότερη διαδρομή
για την κατάβαση του και χάθηκε για πάντα στο βουνό. 29. Το 1988 ο Γάλλος Jean-Marc Boivin πραγματοποίησε την πρώτη κατάβαση από την
κορυφή με παραπέντε (αλεξίπτωτο πλαγιάς).
Κατάβαση με σκι στο Έβερεστ
30. Η κα. Elizabeth Hawley, που επιμελείται το αρχείο των ρεκόρ του Έβερεστ, σημειώνει
ότι μέχρι και το 2014 έχουν πραγματοποιηθεί 6.871 επιτυχημένες αναβάσεις στην κορυφή. 31. Το πιο επικίνδυνο τμήμα του βουνού είναι το Khumbu Icefall, λίγο πάνω από το Base
Camp, εξαιτίας των αμέτρητων ασταθών κορνιζών πάγου και των κρεβάς. 32. Από το 1990 κι ύστερα, το ποσοστό θνησιμότητας για τους ορειβάτες στο Έβερεστ είναι
μόλις 3,6%, καθιστώντας το πολύ πιο ασφαλές τόσο από το Annapurna όσο και από το Κ2. 33. Από το 1924 κι έπειτα, έχουν χάσει τη ζωή τους 248 ορειβάτες στην προσπάθειά τους να
κατακτήσουν την κορυφή. Από αυτούς οι 87 ήταν Sherpas. 34. Οι περισσότεροι θάνατοι σε μια σεζόν σημειώθηκαν το 2014, όταν 16 Sherpas
καταπλακώθηκαν από μια χιονοστιβάδα στο Western Cwm.
35. Οι καλύτερες καιρικές συνθήκες για την κατάκτηση της κορυφής εμφανίζονται συνήθως
το χρονικό διάστημα μεταξύ 10 και 30 Μαϊου. Πρόκειται για ένα μικρό παράθυρο καιρού,
όταν το Jet stream στο βόρειο ημισφαίριο βρίσκεται σε ύφεση και η υγρασία από τους
μουσώνες του Ινδικού βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα. 36. Η θερμοκρασία στην κορυφή ποτέ δεν ανεβαίνει πάνω από τους 0 °C. 37. Η μέση θερμοκρασία στην κορυφή τον χειμώνα είναι -38 °C και το καλοκαίρι -19 °C. 38. Η χαμηλότερη θερμοκρασία στην κορυφή έχει υπολογιστεί στους -42 °C. 39. Η πυκνότητα του αέρα στην κορυφή αντιστοιχεί στο 33% εκείνης στο επίπεδο της
θάλασσας. 40. Το Έβερεστ συνεχίζει να ψηλώνει με ρυθμό 4 χιλιοστά το χρόνο, λόγω της σύγκρουσης
Όπως εξηγεί ο φωτογράφος, Alexey Trofimov, ο πάγος στη λίμνη Βαϊκάλη, είναι ένα ιδιαίτερο φαινόμενο.Ο πάγος αποκτά κορυφογραμμές και ρωγμές, αγκαλιάζοντας την παγωμένη επιφάνεια της λίμνης. Όλα αυτά δημιουργούν μοναδικές και φανταστικές ιστορίες. Ο Trofimov ξοδεύει μερικούς μήνες το χρόνο στη φωτογράφηση τοπίων της λίμνης Βαϊκάλης, η οποία είναι η βαθύτερη και παλαιότερη στον κόσμο και βρίσκεται στη νοτιοανατολική Σιβηρία. Σε αυτό το ταξίδι, ήλπιζε να τραβήξει μια ασυνήθιστη εικόνα του πάγου, που δείχνει στοιχεία τα οποία συνήθως δεν είναι ορατά. Ένα πρωί, ο ισχυρός παγετός και ο άνεμος δημιούργησε ασυνήθιστες ρωγμές στην επιφάνεια της λίμνης και ο Trofimov είχε μόνο να περιμένει την ανατολή του ηλίου για να τραβήξει αυτή την εικόνα.
Μια λίστα με τα 10 ψηλότερα βουνά του πλανήτη. Η λίστα περιλαμβάνει βουνά με υψόμετρο μεγαλύτερο από 7.200 μέτρα, πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Βρίσκονται στην κεντρική και τη νότια Ασία.
